İletişim Bağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Çatılarda duran, paslı çubuklar,
Eski frekansları, çekip buldular,
Gecenin koynunda, geçmiş ararken,
Şu eski sesleri, kalpten vurdular.
*
Eskiden radyolar, neşe saçardı,
Titreşen hatlarda, sevda gezerdi,
Havadan süzülen, dalgalar her an,
Mutluluk taşıyan, sihir çizerdi.
*
Parazit, gürültü, odayı sarar,
Cihazlar içinden, adın duyulur,
Çeken aletlerin, camı karanlık,
Kalbimin içinde, hüznün koyulur.
*
Kablolar içinden, süzülen derya,
Görünmez yollarda, keder taşıyor,
Gençlik çağlarımın, solan izleri,
Kopan devrelerde, yalnız yaşıyor.
*
Yüksek tepelerde, yorgun bekçiler,
Paslanan metaller, yıllara küskün,
Gökyüzü mavidir, bulutlar beyaz,
Ayrı geçen günler, gurbette sürgün.
*
Cızırtı, çınlama, ruhumu sarar,
Çevrilen düğmeler, yılları seçer,
Karanlık doludur, ıssız geceler,
Çekmeyen yerlerde, saatler geçer.
*
İletişim ağı, dünyayı kaplar,
Uydu sinyalleri, toprağa değer,
Mesajlar gizlidir, havada pusu,
Görünmez çizgiler, başını eğer.
*
Ortak kanalımız, vardı eskiden,
Yayını, sadece ordan yapardın,
Yağmurlar yağarken, ıslanır uçlar,
Hasreti silerek, yolu kapardın.
*
Rüzgarlar esince, ıslıklar çalar,
Karşıki evlerden, gelirdi tını,
Yalnızlık içinde, kıvrılır durur,
Ayazda üşüyen, çelik yığını.
*
Yayına bağlanan, bir milyon insan,
Titreşim üstüne, anı kurarmış,
Bozulur ekranlar, gider görüntü,
Çatıda bekleyen, geçmiş ararmış.
*
Kahrolsun, evdeki koca cihazlar,
Yoktur sinyalleri, yoktur dalgası,
Yeniden, koltuğa oturur herkes,
Aydınlık çehrede, keder halkası.
*
Teknoloji denen, dipsiz loş kuyu,
Uzaydan gelerek, hüznümü buldu,
Alıcı verici, yarışır sinyal,
Eski radyoların, camları dondu.
*
Çatının ucunda, karga tünüyor,
Şiddetli rüzgarda, bükülür beli,
Balkondan yukarı, uzanan kablo,
Evlerin içine, taşıyor seli.
*
İletken çubuklar, deler havayı,
Görünmez ağlarla, sarıldı iller,
Dalgalar peşinde, koşar durmadan,
Muhabbet bağını, unutmuş diller.
*
Kısalan dalgalar, denizi aşar,
Gemiler rotayı, bunlarla çizer,
Kaybolan yolları, alet gösterir,
Karanlık gecede, engeli sezer.
*
Kesilmez bağların, sihirli gücü,
Fırtına bitince, açılır güneş,
Alıcı kartların, yanar ışığı,
Isınan çiplere, bulunur bir eş.
*
Uydular uzayda, dönerek uçar,
Çanaklar yönünü, yukarı diker,
Bilgiler sel olup, odama akar,
Şehirler üstüne, yalnızlık çöker.
*
Evrenin sesini, getiren araç,
Herkesi geçmişe, bağlayıp durur,
Kopan uçlarıyla, bazen yaralı,
Ustalar gelerek, çekici vurur.
*
İletişim bağı, dilerim kopmaz,
Çatıda bekleyen, nöbetçi demir,
Rüzgarın dilinden, dinler hasreti.