İlahi Adalet Mizanı Şiiri - Uğur Şemen

Hâşâ kuluna hiç ezâ eder mi Hüdâ’sı,
Herkesin çektiği kendi günahının cezası.
Yüce Mevlâ adildir, zulümden berî,
Kula şefkatle bakar o günden beri,

İnsan kendi karartır yürüdüğü yeri,
Nefsinin kurbanı olur insanoğlu.
Başa gelen dertler birer aynadır,
İsyan edip durmak büyük hatadır,

Gönül hırkasını yırtan fânidir,
Kendi ettiğiyle kalır insanoğlu.
Rabb’in mizanında zerre kaybolmaz,
Hayırsız işlerin sonu hayrolmaz,

Tövbe etmeyenin kalbi nurlanmaz,
Kendi çukurunu kazar insanoğlu.
Bela dedikleri gafletin izi,
Kör eder insanın basiretini, gözü,

Unutursan eğer o mukaddes sözü,
Kendi kederinde boğulur insanoğlu.
Kimseye yüklemez kulun yükünü,
Sorguya çekerler dalı, kökünü,

Görünce mahşerde hesap gününü,
Kendi noksanını anlar insanoğlu.
Ekilen ne ise o biçilir neticede,
Adalet tecelli eder her gündüz gecede,

Hakikat gizlidir dertli hecede,
Kendi ameliyle tartılır insanoğlu.
Gönüller sarılsın nurlu kaleme,
İbretle bakılsın bütün âleme,
Düşmeden yarın o büyük eleme,
Hakk'ın rızasına ersin insanoğlu.