İbret Al Şiiri - Uğur Şemen

Aç gözünü bak aleme,
Boşa gelmedin dünyaya.
Düş kalbindeki mefkureye,
Her zerreye bak, ibret al!

Yerdeki taşa, toprağa,
Daldaki yeşil yaprağa,
Gökten dökülen yağmura,
Bak da uyan, ibret al!

Güneş doğar her sabah nazlı,
Gece süslenir yıldızlı.
Zaman akıp gider gizli,
Geçen ömürden ibret al!

Kuşlar uçarken semada,
Zikir yükselir deryada.
Kul kalma yalan rüyada,
Şu düzenden ibret al!

Çiçek açar solar gider,
İnsan büyür göçer gider.
Ecel bir gün biçer gider,
Gelen ölümden ibret al!

Dağlar heybetle durmakta,
Irmaklar Hakka akmakta.
Her can bir mizan kurmakta,
Yaratılandan ibret al!

Uğur’um der, dünya fani,
Hani o şahlar, hanlar hani?
Yaradan’a teslim et canı,
Her esere bak, ibret al!