Ben geceden hiç korkmam,
Tüm lambaları açar uyurum.
Akşam sokaklara hiç çıkmam,
Yorganı üstüme çeker otururum.
Peşi sıra beş on sigara yakar,
İçi boş küllüğü dodururum.
Artık gözler görmüyor,
Kulaklar ağır işitiyor.
Bastonumda olmasa,
Ayaklarım yürümüyor.
Beni ne kimse dinliyor,
Dallarım rüzgara tutulmuş,
Korkudan, tir tir titriyorum.
Kupkuru, zapzayıf olsam da
Rüzgarda hiç kırılmamalıyım.
Ben kırılırsam, sevgili kırılır,
Sen istedin diye, şiir yazmam, yazamam.
Gönülden, iki çift sözünü esirgemezsen,
Selamını sabahını dünya için kesmezsen,
Dertlerimi dinler, kendi dertlerini eklersen,
Kalem, gönüllerimiz karşısında dile gelir,
Birbirimize karşı sevgimiz saygımız artar,
Kat kat elbiselerini çıkar at, onun ile arandan,
Umudunu kesme, kabuk tutmayan yarandan,
Doktoru gör, şifanı dile, merhemi terkip eder,
Seni ve beni, cümle alemi sevgisi ile yaratan.
Her yaşın bir güzelliği var,
Gözündeki yaşın duanda,
Geçip gitse de bir ömür,
Sen olduğun için şu anda.
Zaman
Kazakları kaldırma zamanı,
Tişörtleri çıkarmayı unutma.
Kışlıkları unutma zamanı,
Yazlıklara sarılmayı unutma.
Bişrev zamanı değil hamuşum,
Allah'a yaklaşma zamanıdır.
Derde çare olana münacat,
Hakka teslimiyet zamanıdır.
Şu ağaçdaki çiçeği görüyor musun?
Ha açtı ha acacak umutla kokacak.
Gelince habersizce sinsi bir rüzgar,
Kendisine emanet verileni alacak.
Hayat böyledir gülüm bülbüle sor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!