İki demir arasi Şiiri - Mihrimah Sultan

*1.*
Gözlerin gözlerime değmedi,
Sesin bile yetişemedi sesime.
Adı sevgiydi, sever gibiydi.
Sadece gördü sandım yüreğimi.

*2.*
Hayali gözlerine bakmak,
Bana sesini duymak,
Seninle olmak…
Şimdi sen iki demir arasında,
Bense olmak istemediğim yerde, tuksakta.

*3.*
Artık aynı gökyüzüne bile bakmak haram.
Yağmurun yağışını,
Güneşin doğuşunu,
Tozun yerden savruluşunu bile.

*4.*
Neredesin ey canımın cansaydı?
Verilsin karar, vurulsun tokmak.
Anlasınlar içeri girenin dışarıda olması gerektiğini.
Bilsinler bir masumun boşa geçen senelerini,
Özgürlüğünü geri versinler.

*5.*
Bir de sevdiğini, hakim, kır kalemi.
Bir daha yaz kararı.
Katibim, şimdi suçunun olmadığı mahkumu bırak.
Şimdi bırak ki iki yiğit hasret kalmasın babasına.

*6.*
Şimdi ortancada kaldı bahçede tek başına.
Oysa anneciğinden kalmıştı onu hatıra.
Şefkatiyle sarar mıydı, sular mıydı babası?
Yeniden özgürlük gelir miydi bahar’la?

*7.*
Şimdi ranzan da uyurken,
Düşünüyor musun beni?
Yiyip bitiriyor mu beynin bana ettiklerini?
Ayrılmayan vakitleri,
Gece sensiz geçen saatleri?

*8.*
Neredesin ey canımın cansaydı?
Yine de sen kalbimde kaldın.
Şimdi kovamıyorum, çekip git diyemiyorum.
Orası artık senin evin değil diyemiyorum,
Diyemiyorum atan kalp parçasına.