İki bardak çay Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Adın geçer içimden
Çay koyarım iki kişilik,
Biri hep soğur,
Diğeri hiç içilmez.

Bir çay bardağına kaç sitem sığar bilmem,
Ama kentin gürültüsü bile bastıramaz bu sessizliği.
Yarım kalan ne varsa şuan şu tahta masada..

Kelimeler bardakta soğur,
Adının geçtiği yerde dem almaz çay;
Rengi kaçar, kokusu kalır.

Gece çöker, masada iki gölge çarpışır,
Biri senin yokluğun,
Diğeri benim bekleyişim.

Ardında bıraktığın o soğuk bardak;
Aslında söylenmemiş bütün sözlerin toplamıdır..

Bilir misin?
İnsan bazen en çok suskunluklarıyla arkasında ağır izler bırakır.

Bir kenti seninle sevmek vardı ya,
Şimdi ellerim yalnızlığın tütünü kokar,
Bardağım diğer yarısını arar..