Dünya artık göz bebeklerime sığmıyor, taştı,
O dar kavis şimdi sokaklara vuran sert bir kavis.
Mermer hâlâ soğuk ama altındaki toprak çağırıyor,
Sesim değince tavan yükselmiyor; ben tavanı zorluyorum.
Dışarısı artık camın ardındaki fısıltı değil,
Gövdemi sarsan o uğultulu, çıplak meydan.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta