Zaman; ağzı bozuk bir rüzgâr, ekmeğin tadını dişliyor,
Hukuk, tozlu evraklar arasında can çekişen son nefes.
Biz bir mısranın diyetini ömrümüzden koparıp verdik;
Alnımızdaki her çizgi bu talan devrinin sadık şahidi.
Dışarısı; çocukların avucunda solan yarım gelecek,
Kadınlar akşamüstü kuyruklarında dilsiz birer feryat.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta