İçsürgün Şiiri - Yücel Özkü

İÇSÜRGÜN
Sustuğum şeyler var;
Dilimin kıyısına gelip
Geceye geri düşen sözler.

Hiç konuşamadıklarım var;
Kalbimde yankı olup duran
Ama dudaklarımı hiç bulmayan.

Bir de asla konuşamayacaklarım…
Zamanın karanlığına gömülmüş
Kırık aynalar gibi.

Yazamadıklarım var sonra;
Kalemin ucunda titreyen
Ama kâğıda değince kaybolan
Bir avuç suskunluk.

İçinde kaybolduğum şehirler var;
Sokaklarında hatıralar dolaşır,
Her köşesinde biraz ben eksilirim.

Bir de içimde kaybolup giden insanlar…
Adlarını kalbime fısıldayıp
Sessizce uzaklaşan.

Ve ben hâlâ
Bir cümlenin gölgesinde beklerim:
Söylesem dünya değişecek gibi,
Sussam içim.

Yücel ÖZKÜ
12 Mart 2026/01:48