İçsel Evrenim Şiiri - Kasım Kobakçı

Zihnimin içinde gizli bir nehir,
Dışarıda evren asıl görünmez.
Yalnızca fikrimdir gerçeğe mahir,
Ruhumun ateşi asla sönmez.
*
Kendi yasalarımı yazarım,
Her bir algıyla kuyu kazarım,
Boş kuralları yakıp bozarım;
Bu sonsuz iradem katiyen çökmez.
*
Sessiz dünyamda kurdum Kenan'ı,
Gölgede bıraktım bilge Lokman'ı,
Hükmümle yıkarım bencil yalanı;
Bendeki bu kudret asla bükülmez.
*
Sizler ararken dışta bir mana,
Benlik sarayım yeterli bana.
Düşüncem yön verir bütün cihana,
Öznelliğin gizi ellere geçmez.
*
Ulaşın isterseniz en uzağa,
Düşmem kurduğunuz hiçbir tuzağa.
Adım atarım o sonsuz şafağa,
İçsel evrenimden geri dönülmez.