İçimizdeki Çocuk

İnsan dediğin ne ki
Doğarız, büyürüz, sessizce yol alırız...
Bir hevesle başlarız hayata.
Ana oluruz...
Baba oluruz...
Yar oluruz...
Derken bunlar da geçer,
Geriye sadece yaşlanan bir gölge kalır sonunda.
Hayır...
Hayır böyle olmasın.
Zaman her bedeni acımasızca eskitmesin.
Aynalar yabancılaşmasın,
Çizgiler derinleşmesin.
Takvimlerin gücü, masum ruhları incitmesin.
Kimse zamana yenilmesin.
Yorgun bakışların ardındaki,
Saklı kalmış gençliğimiz üzülmesin.
Haydi...
Hiç değilse avutalım kendimizi
Ve diyelim ki.
Her şeye rağmen içi çocuk kalanlardanım...