gecenin cebinde kırık bir söz
adını bile anmadan sustum
bende bıraktığın her iz için
kendimi biraz daha unuttum
bir şehir gibi çöktün içime
ama artık sokakların yok bende
ne dönsem eski bir yara gibi
kanatmaz oldum aynı yerden
sana değil bu keskin sessizlik
kendime kurduğum bir hesap bu
kalbimde açık kalan kapılar
tek tek yüzüne kapandı
ve şimdi anlıyorum en sonunda
gitmek değil, silmekmiş asıl güç
insan en çok kendine dönerken
başkasını içinden düşürürmüş
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
