İçimde bir yabancı uyandı bugün
Aynaya baktım, gözlerim tanımadı beni
Sesim aynı ses ama kelimeler yabancı
Adımlarım yürüyor, ama nereye gittiğimi bilmiyorum.
Bir zamanlar doluydum, şimdi bomboşum
Hayallerim tozlandı, umutlarım soldu
Ne sevdiğimi unuttum, ne istediğimi
Sadece bir gölge kaldı ardımda, o da siliniyor.
Sokaklar kalabalık, ben yapayalnızım
Herkes bir yere ait, ben hiçbir yere
Kalbim atıyor ama ritmi şaşmış
Ruhum arıyor beni, bulamıyor.
Kendimi kaybettim bir yerlerde
Belki kalabalıkta, belki derin bir sessizlikte
Arıyorum eski beni, eski ateşi
Sadece soğuk bir boşluk buluyorum.
Yine de içimde cılız bir ses diyor ki
“Kaybolmak da bir yolculuktur belki”
Ama şu an sadece yorgunum
Ve hâlâ kendimi arıyorum…
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 23:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kendini ve özünü kaybeden bir insanın derin yabancılaşma duygusunu, arayışını ve içindeki boşluğu anlatan kısa, samimi bir şiirdir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!