İçimdeki kavga Şiiri - Duygusuz Şair

İÇİMDEKİ KAVGA

Bir çıkmazın tam ortasındayım şimdi,
Nereye baksam her yerde sen varsın sanki.
Seni unutsam ihanetin geliyor aklıma,
İhanetini unutsam arkamda çevirdiğin işler...
Hadi diyorum her şeye bir sünger çekeyim,
Bu sefer de sen düşüyorsun yine aklıma.
Ne senden vazgeçebiliyorum artık
Ne de açtığın bu derin yarayı kapatabiliyorum.

Bir tarafta bana yaşattığın o ağır acı,
Bir tarafta gözümün önünden gitmeyen hayalin.
İçimde bitmek bilmeyen büyük bir kavga var,
Her gece kendi kendimi yiyip bitirmekten kahroldum.
Ne kadar dayanır bu yürek bu acıya onu da bilmiyorum...
Ben sana ne yaptım ki seni sevmekten başka?
Seni kendimden bile kıskanırken, gözümden sakınırken
Nasıl kıydın bu koskoca sevdaya?

Söyle ceylan gözlüm, nasıl kıydın?
Seni benim kadar kimse sevmeyecek, bunu bilesin.
Adam gibi kimse sevmeyecek seni bu hayatta!
Nasıl kıydın lan bu sevdaya?
Değdi mi lan bu yaptığına? Değdi mi söyle?
Unutmak çözüm değil artık benim için,
Hatırlamak zaten ölümden beter...

Derman kalmadı artık dizlerimde,
Beni bu hale getiren o taş kalbinin vicdanına soruyorum:
Bir insan aynı yerden kaç kere vurulur?
Bir ömür kaç kere ölür ki söyle?
Sırtımı döndüğüm her yerde senin bıraktığın o izler karşımda,
Unutamıyorum...

Çekip gittiğin o son günün acısı geliyor gözümün önüne,
Seni silip atmaya kalksam,
Uğruna dünyayı yaktığım o eski sen çıkıyorsun karşıma.
Ne o geride bıraktığın maziye söz geçirebiliyorum
Ne de bu yediğim darbeleri hazmedebiliyorum.
Bir yandan ellerimle büyüttüğüm o koca sevda,
Bir yandan avucuma bıraktığın o ağır gerçekler...

Geceleri tavanı seyretmekten, kendi kendimle savaşmaktan,
Kimseye sesimi duyuramamaktan da tükendim artık.
Bitti demekle bitmiyormuş meğer insan,
İçimdeki o yangını söküp atamıyormuş tek bir kalemde.
Bu ağır yükü bir gün daha taşıyacak
İnan derman bulamıyorum artık kendimde...

Adım attığım her köşe başında bir anın dikiliyor karşıma,
Kurtulamıyorum bu odaların dar gelen duvarlarından.
Kime anlatsam bu derdi, kim anlar sokağın dilinden?
Herkes kendi yolunda, herkes kendi derdinde...
Ben ise sırtımda senin bıraktığın bu görünmez bıçakla
Karanlık koridorlarda adaletimi arıyorum tek başıma.

Şimdi hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanır?
Hangi yola sapsam ucu sana çıkar diyorum.
Gönül yorgun, umut dersen çoktan tükendi...
Söndüremedim içimdeki bu kor ateşi.
Ben bu dertle bir ömür nasıl yaşarım?
Nasıl alışırım ihanetine?
Onu da tek Allah biliyor...

Gitsen de bitmiyor, kalsan da geçmiyor bu sızı.
Bir kalemde harcadığın o geçmiş günlerin hatrına,
Sessizce çekiliyorum şimdi kendi kabuğuma.
Ne bir sitem, ne tek bir satır fazla söz...
Yüreğimdeki bu mahşer yeri bana ömür boyu yeter.

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Söz bitti, yollar ayrıldı sanma,
Bu yürek son nefesine kadar soracak bu hesabı sana!

Mühür : Duygusuz Şair Orijinal Yapıtı
Telif Hakkı : © 2026 Duygusuz Şair.