Kendi çapında bir öğrenci...
Seninle olmak da garip,
sensiz olmak da...
Kendi göğsümün içinde,
bir mülteci gibi kalmak da...
Bakışın ruhuma değdiğinde,
Ben pek ağlamam,
Ağlasam da gözyaşım akmaz hem...
Çelikten bir zırh kuşanır o an sînem.
Gururum siperdir benim en derin derdime,
Boyun eğdiğimi söyleyemez kimse kederime.
Dışarıdan buz tutmuş bir nehir gibiyim,
Masada iki kişilik çay,
Biri hiç dokunulmamış...
Zamanın durduğu o dar pay,
Bir daha hiç okunulmamış...
Demliğin buğusu cama vurduğunda,
Neden yaşarım bu bitmeyen yükle?
Kalbim niye kanar her bir günde?
Kim dinler sesimi, kim görür beni?
Bu yolun sonu var mı, söylesin biri?
Her nefeste bir sızı, her adımda karanlık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!