İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sevgili kızım,
Sen sen ol koru namus ve arını
Söndürme rahmani yoldaki harını
Eritme gönül dağındaki karını
Bıkıp usanmadan aşk ve şevkle taşı
Manevi kapıları açan yolların barını

Sevgi yolunda yürümek şarttır yavaş yavaş,
O kalkan yapılmalı, yüreklice edilmeli savaş.
Lisan-ı hal ile örnek olmalı hayatın her safhasında,
Kana kana sevgi içilmeli en büyük su tasında.
Kan ile birlikte dolaşmalı şah damarında,
Güller yeşerir, sevginin her şamarında.

Sevgin ile çıkarım ben aşkın her yoluna,
Sevgimizi kıskananların berrak suları bulana.
Kem gözlerle bizi seyreden habis ruhlular,
Azgın deliler gibi saçın başın yola,
Bölük pörçük olup dağılsınlar dört bir kola.

Sevgi olursa, anahtarın!
Kolay açılır gönül kapıların!
Muhabbet fedaisi olursan,
Çarçabuk iyileşir marazların!

Sevgi olursa, anahtarın!

Sevilen etmezse, sevene himmet,
En manidar,bakışlar bile olur zahmet.
Sevilenin bir tatlı tebessümü,
Sevene iki cihanda da olur ganimet.

Sevilen koşmazsa, sevene aşk ve şevkle,

Bakma gözlerime,baktıkça kendime acıyorum.
Korkar oldum insanlardan hep kaçıyorum.
Aşkın orağı elimde ha bire sevdanı biçiyorum,
Sevemiyorum her insanı, sevmeyi bileni seçiyorum.

Tutma ellerimi eskisi gibi kendimden utanıyorum,

Sevip sevilince insan, tatlı uykular iltica eder sevdalı gözleri ,
Unutmaz seven de sevilen de aşk üzerine söylenen sözleri .
El ele, kol kola, göz göze, çekilen resimler asılır baş ucuna,
Alevleri göğe yükselir aşkın, sevdanın küllenmiş közleri.

Aşklar, sevgiler ekilir gönlün nadasa bırakılan sevda tarlasına!

Sevgili öğretmenim!
Sen, karanlıkları aydınlatan,
Cehaleti kökünden kurutan,
Dikenler içinde gül koklatan,
Ve sen, saygınlıklarımızı artıransın!

Sevgili o yar asırlık ceviz ağacının dibinde yatar,
Firağında en paslı hançerler sevdalı gönlüme batar.
Uykusuz geçen kasavetli gecelerin neticesinde,
Dertlerim yetmezmiş gibi dertlerime yeni dertler katar.

Sevgili o yarin elinde tırpan, biçiyor altın rengi buğdaylarını

Sevmek, ibadetin özüdür.
İnsanın yaradılış gayesidir.
Sevmek, kabeyi tavaf etmektir.
Yaratana kul olmaktır.
Sevmek, işin kolayına kaçmamaktır.
Aydınlıktır. Karanlıkların bitimidir.