İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Varlığınla, karalar ak olur.
Dertlerin her türlüsü şifa bulur.
Sıkıntı ve kederler,
Gül hatırın için kaybolur.

Varlığınla, ay ile güneş doğar.

Varlığın, yüreğimdeki heyecan ve sıcaklık,
Yokluğun ise, bahardaki kuraklık.
Varlığın, yaşama gayem ve en büyük zenginlik,
Yokluğun ise, kangrenleşmiş hastalık.
Varlığın, kuş diliyle bu sevdayı anlatmak,
Yokluğun ise, ateşten gömleği üst üste giymek.

Yol meşakkatli ve uzun, hayat ise çok kısa!
Sıkıntı ve kederlerim tomar tomar gönlüm pür darda!
Sevdalı yufka gönlümde bir ateş var yandıkça yanıyor!
Sevilen o zalim yar anlamıyor beni gönlüm zorda!

Sevilen sevenin gözünde ceylan misali ürkek,
Var mı sevdasına mağlup olmayan yürek.
Mesut ve bahtiyar bir şekilde menzile varıldığını,
Yazmadı hiçbir tarih kitabı şimdiye dek,

Beni Allah ile kandıranlara,
Berrak suları bulandıranlara,
Kardeşi kardeşe kırdıranlara,
Helal çalışanları dolandıranlara
Varsa hakkım, hakkımı helal etmiyorum.

Üşüyor duygularım, doğunun bir yaz sıcağında,
Kaskatı kesilmiş bedenim, sevginin kucağında,
Zemheri soğukları, çoktan terk etmiş sılamı,
Isınmıyor yüreğim, cayır cayır yanan aşk ocağında.

Mutluluğu kuş misali uçurdular, evlerin saçağından,

Seven, iki gözden iki çeşme ağlıyorsa,
Gönül, bayramlarda karaları bağlıyorsa,
Aşkın pınarı, boz bulanık çağlıyorsa,
Karşılıksız sevda, yüreği için için dağlıyorsa,
Vaylar o sevenin haline.

Aşığın olmuş şaşırmış kalmışam,
Disiplinli bir asker gibi nöbetin tutmuşam.
Yeni kanatlanmış kuş misali yuvadan uçmuşam,
Seninde beni sevdiğini ondan bundan duymuşam.
Vazgeç inadından gel yanıma sevindir beni.

Beni bana etmişsin yabancı!
Sokmuşsun seni seven gönlüme sancı!
Olmuşum varını yoğunu kaybetmiş bir hancı!
Mecnun misali düşürmüşsün çöllere, ben gibi bir genci!
Vicdan merhamet yok mu hiç sende!

Vedalaşırken benimle, mendil sallama!
Gönül kapımın anahtarını ettin yalama!
Sevmenin hakkını verdiğim halde,
Vurdun sevda yeleğime rengarenk yama.

Vedalaşırken benimle, gözlerime bakma!