İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönderdiğin gülleri, özleminle kuruttum koydum kutuya,
Her anımsadıkça nur cemalini,girdim sıkıntıdan sıkıntıya,
Ressam oldum,çizdim resmini baka baka hep dolunaya,
Her şeye rağmen, devam ettim aşkın çöllerinde seni aramaya.

Gönderdiğin gülleri,aşkın gözyaşlarıyla suladım ektim saksıya,

Gönlüm, sensiz olmuyor,
Güllerim hiç solmuyor.
Aradığımı buldum.
Özlemin hiç bitmiyor.

Gönlüm, dayanmaz sana,

Gönlümdeki sevda tohumları bir bakışta yeşerdi.
Aşkın tarlasını nasırlı ellerle oraksız biçerdi.
Sevdaların aşk otobanında ki,yarışmasında,
Benim ben diyenleri bir çırpıda geçerdi.

Gönlümün,sevda tarlasını bıraktım nadasa

Gönlüm doldu yine özleminle
Yaşamak zor firak elemiyle
Aşka dair en manidar vecizeleri yazarım
Hediye ettiğin kesik uçlu kaleminle

Gönlüm doldu yine gam ve kasavetle

Kedersiz olsun hayatın!
Yorulmasın sevda atın!
Gül gülebildiğin kadar!
Asık olmasın hiç suratın!

Mercan gibidir dişlerin,

Çok kapılar çaldım, sevdanı dilendim avuç avuç,
Sevdanın gurbet diyarlarında gezdim, çok eskittim papuç,
Şimdi gel sevda kuşum ol! Uçabildigin kadar uç!
Gör artık yüreğimi! Kan kaybede kaybede oldu artık puç.

Yazın temmuzunda kar getirdim. Dağların doruğundan,

Sarıp sarmalamışlar beni
Sevdaları etmişler bana kundak
Aşk yollarında erzaksız yolcu etmişler beni
İçirmişler ağıları kana kana bardak bardak
Ama ölmemişim ne hikmetse
Sevdanın sevdalanmanın hikmetini bilmeyen yarin biri

Gül kokar,
Yandıkça sevda ateşi,
Dumanı gül kokar,
Derdim gülleri,deste deste,
O yar hepsinden de güzel kokar.

Dağ dediğin, doruğunda kar bulundurmalı!
Yar dediğin, daim sevdiğinin yanında olmalı!
Yürek dediğin, hep onun için çarpmalı!
Sevda dediğin, köşe bucak herkes onu anlatmalı!

Gül dediğin, ölesiye sevdiğin yar kokmalı!

Görmediğimde seni,
Ağı içmeyi denerim.
Söner gönül fenerim
Gördüğümde ise seni,
En güçlüyü bile yenerim.