Arının bal yapışına, tırtılın kelebek oluşuna,
Karınacanın kendinden büyük rızkı taşımasına,
Gözsüz yarasanın, hiçbir engele çarpmadan uçmasına,
Şaşırmıyorum dersem vallahi yalan olur!
Yalçın kayalardan çıkan ve elleri donduran suya,
Sana sevdalı gönüller, seni sevdikçe olurlar mutmain.
Seni sevmeyen her iki cihanda da olur azılı hain.
Sana giden yollarda, yolcu oldukça,
Uğraşır seninle hummalı, her daim şeytanı lain.
Sana sevdalı gönüller, seni sevdikçe, olurlar mesut bahtiyar.
Şanlı ecdadımın metfun olduğu bu yalancı cennet ülkemi, yıkmaya kimsenin gücü yetmez!
Bu bereketli topraklarda rengârenk Muhammedi güller varken, dikenler bitmez!
İnsanımızın kanı mert suyu serttir. Asla ve asla kurnaz tilkilerin gölgesine sinmez!
Bu bayrak altında yaşayan, fikri güzel gönlü güzeller yalancı cennet ülkemin medarı iftiharıdırlar.
Duygu abidesi olan dul ve yetimlerin, mazlumların şeref ve izzeti görülmezden gelinmez!
İmanı kâmillerin yüzü hatrına Yüce Allah bu ülkeyi zayi etmez.
Berrak suları, bulandıranları,
İnsanları, Allah ile kandıranları,
Şeytani yollarda, yolcu olanları,
Şanı yüce Rab'bime, havale ediyorum!
Helal alın terine, saygı duymayanları,
Sevda yollarında, aşkın atına oldum saraç.
Bazı günler tok yattım bazı günler de aç.
Seven meftun olmuşsa sevdiğine,
Namertlere ister istemez olur muhtaç.
Sevda yollarında, oldum çarnaçar bir yolcu.
Rutubetli ve sıkıntılı bir gün,
Ellerim başımın dibinde,
Gözlerimi tavana dikmiş,
Çıkmazlara girmiş misali, kara kara düşünüyorum.
Unutmak istiyorum olmuyor,
Havsalımdan çıkarıp atmak istiyorum olmuyor,
Talih kuşu olsaydım,
Başına konardım.
Muhammedi gül olsaydım,
Ayazlarda açardım
Bir gün görmeseydim,
Sararıp solardım.
“Ölüm, dostu dosta kavuşturan bir köprüdür”
Allah indinde makbul olan insanın hayırlı ömrüdür.
Bu fani dünya hayatının inişli çıkışlı yolları ise,
İnsanı olgunlaştırıp kemale erdiren bir törpüdür.
Ölüm, ayırır canı cananından nefis istese de istemese de!
Ölüm, bıraktırır insanı mezarda ameliyle baş başa.
Herkes gittikten sonra vurur başını istemeden taşa.
Çok hayıflanır anlayınca ölenin kendisi olduğunu,
Nedametleri fayda vermez derinden ahları çıkar boşa!
Ölüm, er veya geç bindirir insanı ayaksız tahtadan bir ata!
Seversen onunu içten,
Mutlu olursun sahiden.
Küsmüş olsan da hayata
Doğarsın sanki yeniden.
Gidersen ona doğru,
-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.