İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Namertlerin köprülerinden geçmiş isen,
Tilkilerin gölgesinde serinlemiş isen,
Rengarenk gül bahçelerinde dikenleri dermiş isen,
Nokta kadar menfeat için, virgül kadar eğilmiş isen,
Sahip olduğun nimetlerin şükrünü vermemiş isen,
Kimsesiz dul ve yetimleri gözetmemiş isen,

Zincirsiz tutsağın etmişsin beni, aklıselim düşünemediğinden dolayı,
Gecelerim zifiri karanlık olmuş, hasret kalmışım seyretmeye dolunayı.
Bana çektirdiklerinin karşılığını, sende göreceksin kat ve kat fazlasıyla,
Günlerim geçmez olmuş sanki, gün yerine yaşatıyorsun bana sıkıntı dolu ayı

Sen sen oldun, maddi manevi değerlerimin bilmek istemedin kadri kıymetini.

Yarışacaksan hayır ve hasenatlarda yarış
Küs olduklarınla durma hemen git barış
Nefsin şeytani heves ve arzularına uyma artık
Zira adı mezar olan son durağa kaldı birkaç karış

İçten gülmelere son on yıldır hasret kalmışsam,
Otuz kırk yıllık dostlarımdan bile uzaklaşmışsam,
Haddinden fazla asabi ve küfürbaz olmuşsam,
Sebebi hikmeti, sensin, sensin, sensin!

Gönlüm, gülmelerin her türlüsüne hasret kalmışsa,
Çok iyi bilenmiş, hayat kılıçlarım paslanmışsa,
Dost bildiklerim bile, beni yarı yolda koymuşsa,
Sebebi hikmeti sensin, sensin, sensin!

Tam kıvamında pişmiş aşımın, tadı tuzu kaçmışsa,

Ben Allaha, sen bana emanet,
Varlığın, veriyor bana cesaret,
Yokluğun ise, sokar gönlüme kasavet,
Gideceksen, bir gün benden habersiz,
Allah seninle olsun kal selamet!

Bedenimden bir türlü geçmeyen ağrımdasın sen
Pınardan içtiğim su dağlara yağan karsın sen
Gönlümün kıpırtısı kalemimin yazısısın sen
Yazılmamış sayfalar, okunmamış kitabımsın sen

Uykuya dalışım, uykudan uyanışımsın sen

Sen,karanlıkları aydınlatansın,
Sen, celalli bakışlarla zalimleri korkutansın,
Sen, hayırlı icraatlarıyla gözleri yaşartansın,
Sen garip gurabayı mutlu edip hayata bağlayansın,
Ve sen Başbakanların Başbakanı Recep Tayyip Erdoğansın.

O yârin sımsıcak bir otağı var sevdalı, yufka gönlümde.
Ama ne hikmet ise, vicdan da merhamet de yok gönlümün sahibinde.
Dostum kim, düşmanım kim tanıyamadığım için,
Adını hiç kimseye söylemek istemiyor, adını zikretmekten yorulan dilim.
O yâre olan meftunluğum, sevda meclislerinde etmiş beni alim.

Sen su kadar aziz,
Hava kadar elzem,
Tam kıvamında pişirilmiş,
Yemek kadar da lezizsin.
Sen bir kuş yuvası kadar sıcak,
Ummanların dibi kadar derin,