İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Pervane oldum durmadan döndüm etrafında
Mum oldum yandım bırakmadım seni karanlıkta
Gül oldum rengarenk, açtım çalılıklarda
Duymadın duyuramadım bir türlü sesimi sana.

Körpe bebek gibi, bastım seni bağrıma sakladım koynumda.

Bindirdin beni gönlün atına,
Habire sevdan ile kamçıladın.
Bandırdın ekmeğimi aşkın suyuna,
Lezzet üstüne lezzet tatdırdın.

Tam mutlu olup neşeyle gülecek iken,

Ellerimi tuttu,
Mahmur gözlerimin içine baktı.
Sanki bir şeyler söylemek istiyordu,
Başını sağa sola salladı,
Yok yok olmaz zamanı değil şimdi der gibi vazgeçti.
Bende heyecanla bekliyordum.

Okunmuyor artık gönül kitabım,
Gecelerimi süslemiyor mehtabım.
Varımı yoğumu çıkardım satılığa,
Gönül pazarında olmuyor siftahım.

Yazılmıyor artık gönül defterim,

Oyayım,
Sevdan uğruna Ferhat misali dağları oyayım,
Gelinlik kızların çeyizinde,
Yazmalara sevda ile işlenmiş oyayım.

O yayım,

Öyle ahlar çektirmeli ki sevda dediğin,
Yavan gelmeli leziz olan her yiyip içtiğin,
Öyle şahlanmalı ki sendeki yüreğin,
Dinlenmeden sevda harcını karmalı küreğin.

Öyle güzel ve anlam dolu bakmalı ki gözlerin,

Bir sağına birde soluna,
Sonrada ayakabıların ucuna,
Ürkek gözlerle de gözlerimim içine baktı.
Özür diler gibiydi,
Rengi de sararmıştı,
Utancından sesi titriyordu.

Aşkından al-al kızaran sacım,
O yar daima benim baş tacım,
Yar olmayacaksa,bari olsun bacım,
Doyamadım aşkına halen acım.

Aşkın yaşatırdı bana ayaz geceleri,

İçin!
Oturun sevda meclisinde kana kana sevda sularını için!
Sevda abidesi Ferhat, dağları deldi!
Şirine olan nadide aşk ve sevdası için!
08/05/2005

Her şeyi veren de O her şeyi alan da O
İsteyenin yüreğinde konuk olan da O
Bazı gönülleri tarumar eden de O
Bazı gönüllerde de aşk odunu yandıran da O

İnsanı Aziz eden de O rezili rüsvay eden de O