İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

O yârin sımsıcak bir otağı var sevdalı, yufka gönlümde.
Ama ne hikmet ise, vicdan da merhamet de yok gönlümün sahibinde.
Dostum kim, düşmanım kim tanıyamadığım için,
Adını hiç kimseye söylemek istemiyor, adını zikretmekten yorulan dilim.
O yâre olan meftunluğum, sevda meclislerinde etmiş beni alim.

Yıldızlar kaydığında
Güneş doğup battığında,
Her gün ağardığında,
Sen gelirsin aklıma.

Tırtıllar kelebek olduğunda,

Kırlangıçlar yuvalarını muhkem yaparken,
Kapkara bulutlardan, rahmet boşalırken,
Karlar birbirine değmeden yağarken,
Sen gelirsin aklıma!

Hak ile batıl birbirinden ayrılırken,

Sen gidersen,
Seni sana yazan kalemlerimin mürekkebi biter!
Adı henüz duyulmamış dert ve kederler gönlüme çöker!
Adını adın koyduğum gül sevdalısı şeyda bülbülüm,
Her gün doğumunda, hüzünlü ve kederli öter!

EY Diyarbekir Diyarbekir Sen, Güneydoğu’nun anlatılmakla yazılmakla bitirilemeyen şehrisin.
Sen, sevinçten yerinde duramayan, gelinlik genç kızların en helal mehrisin.
Sen, aşk ve sevdaların desen desen, ilmek ilmek mahirce işlenmiş gergefisin.
Ve sen, er meydanında bileği bükülemeyen, mert ve babayiğitlerin listesisin.

Sen, tarıma ve hayvancılığa elverişli bereketli topraklarınla ne kadar övünsen azsın.
Sen, sende büyüyen gelinlik çağına gelmiş kızların, şiirlere konu olan cilve ve nazlarısın.
Sen, insanı ayakta tutan ve insanı dört elle hayata bağlayan, sevgi hazlarısın.
Ve sen, sıradan insanların fikri güzel gönlü güzel insanlardan aldığı bazlarısın.

Sen, eskiden avlulu toprak damlarda, geceleri yıldızları sayarak uykuya dalışlarsın.

Senin bana bu çektirdiklerin, canıma çoktan tak etti, tak etti, tak etti.
Yaşayacağım mutlu gün ve gecelerimi tamamen bitirdi, bitirdi, bitirdi.
Sen sen oldun, bırakmadın menzil murat alayım!
Bu sevdan iki yakamı biraraya getirmedi, getirmedi, getirmedi.

Senin sevmen buysa,
Yüz kere, bin kere batsın yerin dibine!
Sevilen, aşk ve şevkle bağlanmalı, vefa ve sadakat ipine!
İyi günde, herkes herkesin dostu olur,
Sevilen sevildikçe, şükretmesi gerek yerin göğün sahibine!

Seni sevmek!
Feleğin tekerine çomak sokmaktır!
Fikri güzel gönlü güzelleri çar çabuk bulmaktır!
İnsanı cehennemlik eden kör şeytanı,
Öfkesinden çatır çatır çatlatmaktır!

Sen mutsuzsan, gün doğmuş gün batmış ne fark eder
Sevdalı gönlüne doluyorsa, ha bire sıkıntı ile keder.
Yad ellerde olursun çar naçar bir muhacir,
Böyle biri için çok zor olur, sevdaya giden yollarda, olmak lider.

Sen mutsuzsan, zenginliğin de fakirliğinde hiç önemi yok.