İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sevmek, niçin yaradıldığını idrak etmektir.
Sıkıntı ve kederli olduğunda kendi kendine yetmektir.
Fikri güzel gönlü güzel insanların,
Ayıp ve kusurlarını işin kolayına kaçmadan setretmektir.

Sevmek, ne olacağını, inceden inceye düşünmektir.

Sevmek, şiar ettirir insana, sevmeyi sevilmeyi,
Eksiltmez suratından içten gülmeyi
Gönlü aşk yarası ile dolsa da
Mahirce öğretir aşkını gizlemeyi.

Birden bire görünce onu, kalbim çarpmaya başladı.
Ona sevdalı gözlerle, gözlerinin içine bakınca bir acayip oldum.
Uzun bir süre konuşamadım.
Sadece bakakaldım.
Dilini yutmuşlar gibiydim.
Nabız atışlarım bile, düzensizleşmişti.

Soracaksan beni,
Uzun ve sıkıntılı kış gecelerinde, altında sessiz sessiz ağladığım yorganıma sor!
Yolunu gözlemekten yorulan gözlerime, sana sevdalı olan kötülük bilmeyen yüreğime,
Sana güzel görünmek için, önünde defalarca saçlarımı taradığım sırdaşım olan aynaya sor!
Sana olan duygularımı yazdığım, önümdeki karbeyazımsı kağıda, elimdeki kaleme,
Uykusuz geçirdiğim gecelerin sıkıntılarına ve geçmek bilmeyen saatlere sor!

Geldim göremedim.Sordum söylemediler.
Aradım bulamadım.Burayı terketti dediler
Gözlerindeki bakışların,aşk ve heyacanı bende kalmıştı,
Sakla onları gönlünün derinliklerine! göm dediler

Seni yutkunurken,nefesimi tuttum.Resmine baktım.

Nasip değilse,sevgi hamurunu yoğurmak,
Sevdalardan aşkların en güzelini doğurmak,
Boşunadir meydanlarda nara atıp bağırmak,
Yalandır dolandır,sevgisiz yüreklerde yari çağırmak,
Sorgula yar kendi kendini!

Uykusuz ve sıkıntılı gecelerime sorulsaydı
Aşkından neler çektiğimi anlatırdı
Yorgun havsalıma varlığın sorulsaydı,
Sana giden çıkmaz sokakları tarif ederdi.

Kağıt kaleme ne yazarsın diye sorulsaydı,

Sonbaharı çok seviyorum,
Çünkü yapraklar rengarenk.
Bu mevsimde daha bir hoş oluyorum,
Çünkü her şeyde var başka bir aheng.

Sonbaharı çok seviyorum,

Sımsıcak gönüller dönüşmüş buz parçasına.
En namahrem yerler çıkarılıyor nefis çarşısına.
İnsan denen en şerefli mahluk,
Gitmez olmuş en yakın dostunun bile yasına.

Sımsıcak gönüller bırakılmış yıllardan beri nadasa.

Sımsıcak gönüller dönüşmüş buz parçasına
En namahrem yerler çıkarılıyor nefis çarşısına
İnsan denen en şerefli en değerli mahluk
Gitmek istemez olmuş dostunun bile yasına

Sımsıcak gönüller bırakılmış yıllardan beri nadasa