İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Şahadet şerbeti sağanağında;
Başı dimdik olsun Osmaniye’min.
Evlatlar yatıyor cennet bağında;
Başı dimdik olsun Osmaniye’min.

Şahadet müjdesi geldikten beri,

Vara yoğa hakimdir.
O cömerttir kerimdir.
Müminlere rahimdir.
Yerler, gökler der vallah
La ilahe illallah…

Bir fırtına koptu, haydi ya Allah!
Hakka uçan kartallara müjde var…
Mazlumların hakkı huzur ve refah,
Solgunlaşan hayallere müjde var.

Zalimlerin hesabı var zulümle,

Ne acı değil mi?
Yatıya yarım dalıp,
Sabaha eksik bakmak…
Hayattan ibret alıp
Yarına yarım akmak..

Sarıkamış kışı, boğar güneşi
Andıkça akıyor gözlerin yaşı
Kadere yazılmış Allah’ın işi
Gözyaşları dondu Sarıkamış’ta
Anadolu yandı Sarıkamış’ta

Silsilesi ile doyuyor toprak,
Şıpır şıpır damla, o ihtişamla…
Küçücük darbeyle savrulan yaprak,
Şıpır şıpır damla, o ihtişamla…

Sevinç gözyaşları göklerin belki,

Dik gözlerini ufuklara,
Bak yarınların ötesine…
Ötelerde özlenen günler var,
Ötelerde umut var Usta…
Dik meş'aleni özlenen o günlere..

Nalbanda uğrayıp istedim ilim;
Bir çivi gösterdi, bir nal gösterdi.
Cehlimi kavrayıp anladı halim;
Bir tavı gösterdi bir pul gösterdi.

Hocam kalem kağıt al göster dedim.

Mart kapıdan baktırır; Çanakkale martında.
Tek yürektir milletim kurtuluşun şartında.
Umutlar dile gelir, Dumlupınar sırtında.
Ey gençler! Vatanımız ilkbaharda doğmuştur.

Çanakkale martında çılgın esen bir rüzgar

Gökyüzü utangaç,
Yapraklar solgun…
Boynu bükük dağların,
Havası durgun.

Hazan mı yoksa?