Hüzünlük Şiiri - Emrah Dursun

Kör kuyuya düştüm kasten.
İçimdeki acıya mı hamd etsem.
Yamulur gibi kurulu düşe tersten.
İple gerdiğim boğazımda sözsen.

Boğul suya kalsın hikmetin
Düğümle dizilsin hasretin.
Gurbette bitmesin nefretin.
Sırtından duyulmaz hasletin.

Çek git vurur gibi.
Çek vur gurur beni.
Çağırmaz dilim seni.
Bakmak için dönme geri.

Gözlerinde hüznüm
Yanağında sözüm.
Özüm çözüm
Yaraya tuzum
Kurum var
Gidişine bir tutum
Tıkanır
Kalır yüzüm
Bir resimde yan yana
Dökülür güzüm.
Hüznüm....

Hayallenir kuyuda teksen.
İçimdeki sana mı küfretsem.
Dümdüz ne varsa, duyulmaz sesten.
İpi salanı aşağı çeksem.

Bir yudum suya kalsın cesedin.
Yitip gitsin bitmeyen kasvetin.
Kemirsin kendine olan hayretin.
Şimdi kurtarsın seni minnetin.

Bırak git kalır gibi.
Bırak git düşürme beni.
Bir daha görmez gözüm seni.
Unuttuğun yere dönme geri.

Sözlerinde hüzün.
Ellerini çözün.
Ateşim, közüm.
Bu son kozum.
Tutum var.
Tellere nazım.
Tıngırdar.
Duyulur sözün.
İki notada yan yana.
Dökülür yüzüm.
Hüznüm..

"Notalı sesler"
Karapürçek, erenler 2026