Hüseyin Yanmaz Şiirleri - Şair Hüseyin Y ...

Bir ana gördüm
Anneler gününde ağlıyor

Bir ana gördüm
Evladını arıyor
Her taraf zifiri karanlık

yalnızlığımı içime çektim
bir ben birde istanbul vardı
küskün yalnız ve yalınayaktım
ben yorgun istanbul yorgun

dağlardan esen rüzgarı

bulguru kaynatırlar
göbekleri oynatırlar
kıskananları çatlatırlar
hadi bir göbekte sen salla

oyna gülüm sende oyna

Ay solgun,
güneş uzak bir hatıra gibi.
Deniz suskun,
gemiler geçiyor içimden.
İstanbul Boğazı kıyısında
martılara fısıldadım:

gözlerim kanıyor mutluluktan
bugün ben oldum
bir elimde resmin bir elimde hasretlik
dolandım durdum bütün gece.

masalımı arıyordum yıllardır aynalarda

yazmayacağım bir daha yalnızlığımı
içimde uğultular çoğalıyor

dökülmeden
dudağımda hüznüm
bana karanlığı anlat

Yürüyorum
Gecenin bir vakti sessizce
Geceler suskundu
Yıldızlara seslendim

Bir deli rüzgar gibi

Vur sazın teline kardaş
bugün yine ciğerim yanıyor
gece sessiz ve bir o kadar da karanlık
Vur kardaş vur

bugün güneş geç doğacak

Günler su gibi akıp gidiyor
Kimi sağ kimi hasta kimi ölüyor
Dünya hep aynı yöne dönüyor
Bu senede böyle geçti

Millet artık bir birini hor görüyor

köyümün dağları hep sıra sıra
bu senede gidemedim köyüme
yüreğimde açtı derin bir yara
bu senede gidemedim köyüme

kavakların başında kargalar ötüşür