Dün gece denizin kıyısında oturdum
Seni anlattım martılara
Duymadın
Avazım çıkıncaya kadar bağırdım
Denizler toprak olsun
kendimle barışık değilim bugünlerde
elimde dertlerim sarmaş dolaş olmuş
ağıtlar var sanki dillerde...
kulak verin bulutlar
bugün bana
o kadar sessiz diki gökyüzü
sadece ben ve birde o!
öyle derine daldım ki
yüreğimdeki acıyı hissedemedim
bir baktım ki
Her akşam güneş batarken
Adını anıp ağlıyorum
Hep yeni bir umut doğarcasına
Bırakıp gittin beni
O kadar yalnızdımki
her taraf yıkık dökük perişan köyüm
vurmaz duymaz hep dolmuş için be köyüm
ne günlerimiz geldi geçti burada
ne hale düşürmüşler seni be köyüm.
su kalmamış kurumuş ağaç dalları
karanlığın bir vakti çıktım yola
kayboldum zanettiler beni
kimi alay etti kimi de dua...
hava soğuk hayat ise acı dolu
dolaşır dört bir yanımda...
Ağlamaktan göz yaşlarım pınar oldu
Çağlayan bir nehrin sesini dinledim
Güzelliğinden fışkıran bir pınardı
Çırpınan kalbini dinledim bir süre
Belki sevmek hayat belki buydu
Işıl ışıldım gözlerim dopdoluydu
Kışın kar taneleri
Yazın yağmur haneleri
Hazanda düşen yapraklar arasında
Aradım seni
Baharda açan çiçekler
Dün gece rüya gördüm
Rüyamda kardeşimi gördüm
Hasret kalmıştım yüzüne
Birazcıkta olsa göründü gözüme
Anlatamam rüyamı sizlere
Birdaha gözükmez bizlere...
bu yüreğim sevdana hasret iken
bilmelisin''ki yalnızlık bana''da zor sana''da
gözümde uykular
gönlümde koca bir şehir gömülü san''ki
-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK