Bir sabah uyandım baktım''ki
güneş tam tepemde
gözlerimin ışığı önümde duruyor
boşa dönüyor
dünya
İçimde bir sıkıntı
yalnızım dağlar gibi
yine daldım hayallere
kulağıma geldi sesin
halimi düşünüp ağlıyorum
yine yaz ayları ve yine ben
sesim yükselir gökyüzüne
göze gelir tenim
toprak olur deniz
düşünün gölgemin rengini
gecenin bir yarısıydı
düştüm yollara
yürüdüğüm sokakların
sessiz adamıydım.
sordum kendi kendime
yine geldi 2 temmuz sabahı
içimde korkunç bir çığlık
dört bir yanım kara bir duman
gözümde canlandı o kara sivas
Dönüp arkama bir baktım
küçük yaşta düştüm gurbet ele
göz yaşımın sebebi sensin istanbul.
verdiler omzuma ağır bir yükü
gözyaşımın sebebi sensin istanbul.
denizin maviydi dalgalar serin
Güneşi Arıyorum...
Söylesene zaman
ne zaman bitecek
hüzün var yine bende
ne söylesem bilmem,ki
umudum ve hayalimdin
yine zorluyorum kendimi
tutmuyor bacaklarım
inadına.
büktün belimi
Gece uzun
kısa hayaller kurmayın
kocaman kocaman hayaller kurun
gezin dolanın iyin için
koşun gülün eğlenin sevin sevilin ki
zaman çabuk geçiyor
rüzgar tersine eser
boğar beni hayallerim.
dağılmış gökyüzüne bulutlar
sessizce yağar yağmur
iz bırakır yüreğimde yaralar beni.




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK