saçlarım dağınık
acılarım tırmanıyor yarınlara
ölümü kokladım kaldırımlarda
gözyaşlarım değdi puslu camlara
üstüme çöktü haziran yorgunluğu
Dünya boşmuş neye yanam
hele gel gör ne haldeyim
kimse bilmez çok dardayım
hele gel gör ne haldeyim
derde düştü benim başım
Uzattım sana ellerimi
Anlat bana kendini
Güneşe bakarken tutuldu dilim
Sensiz gülmedi yüzüm
Bumuydu aşk
Hüzün deryasındayım sanki
Çok özledim ben seni
Artık dayanamam bu hasrete
Kafamı yastığa koyuyorum
Hep seni hayel ediyorum
Günler geçtikçe daha çok özlüyorum
Geceleri uykularımdan oluyorum
rüzgar tersine eser
boğar beni hayallerim.
dağılmış gökyüzüne bulutlar
sessizce yağar yağmur
iz bırakır yüreğimde yaralar beni.
Gözlerindeki işıltıyı gördüm sanki
Bu gece
Alev alev dudaklarım
Şaşkın bakışların
Sanki hayın geceler
Hayalini kurarken
Aradım seni gecelerimde
Bir yıldız kaydı sensiz
Alıp götürdü beni
Yasaklı bir çöle
yağmur vurur pencereme
uçun kuşlar uçun
ak düştü saçlarıma
turnalar da ses yok.
hayal ettim geleceği
İsyankar olmuş acılarım
Derinlere dalarım
Her nere baksam
Issız kalmış sensiz sokaklar
Aynalar kırık anlatmaz kendini
Yalan dünya nedir senden çektiğim
Bunca zülüm bunca acıdır etiğin,
Bir gün olsun güldürmedin yüzümü
Yine yaş doldurdun iki gözümü,




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK