Adın Reyhan gibi, kokun misali,
Gönlümde esiyor aşkın yeli.
Ne zaman ansam ben o nazlı dili,
Yüreğimde bir sızı, giz olur durur.
Arkamızdan konuşanlar,
Sizi rezil ederim bak ha.
Sağa sola laf taşıyanlar,
Sizi rezil ederim bak ha.
Sinema yok tiyatro yok,
Sahipsiz belde yaylakonak,
Kütüphane yok Halk eğitimi yok,
Sahipsiz belde yaylakonak.
Aslımı sorarsan ışıktan geldim cihana,
İlahi ışıktan koptum tufana,
İlim irfanı mı serdim meydana,
Şahmaran Bin Musa Ocağından.
Düşünceni söylemek yasak ediliyorsa,
Barış adına insanlar öldürülüyorsa,
Bunun adına demokrasi deniliyorsa,
Ben bu demokrasiyi kabul etmiyorum.
Zamansız lap diye konuşur,
Vakitsiz öten horozdur şair.
Celatın bıçağından korkmaz,
Vakitsiz öten horozdur şair.
Sana bakmak. Bu, sadece gözlerimi bir nesneye çevirmek değil. Bu, dünyadaki tüm gürültüyü, tüm karmaşayı bir düğmeyle susturmak. Sanki bir okyanusun ortasında, aniden dinlenmeye çekilmiş bir tekne gibi hissediyorum kendimi; etrafımdaki her şey duruluyor, sadece sen kalıyorsun.
Senin yüzünde, okumaktan bıkmayacağım eski bir harita var. Her çizgi, her tebessüm kıvrımı, seni ilk tanıdığım günden bugüne dek biriktirdiğimiz hikâyelerin gizli notları. Bazen kaşlarının hafifçe çatılışında bile, bana ait, kimsenin çözemeyeceği özel bir anlam buluyorum. Bu, benim en sevdiğim manzaradır. Ne bir dağ zirvesi, ne de masmavi bir gökyüzü... Sadece senin yüzün.
Sana bakarken, zaman diye bir şeyin olmadığını anlıyorum. Ne geçmişin keşkeleri ne de geleceğin telaşı kalıyor. Sadece bu an var. Senin ışığınla yıkanmış, nefesinle ısınmış, tamamen bana ait bir şimdi. Gözlerinin derinliğine daldığımda, içinde kaybolmaktan korkmuyorum. Aksine, aradığım her şeyin, yuvamın ve limanımın tam da orası olduğunu biliyorum.
Yüksek dağların başına kar yağmış
Sanki gelin olmuş süslenmiş dağlar
Bunu gören ağaçlar boyun eğmiş
Sanki akdağlara küsmüş ağaçlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!