Arşivlenmiş ölen zaman da geçmiş,
Eski defterlerde yazılmış ilam.
Ne zaman ki insan, dünyadan göçmüş,
Yalan da yabandır, dil ile kelam.
Yaşanmış onca şey, bir nokta hayal,
Alo; şıst, şıst merdanoz,
Akşam, akşam nerdanoz?
Canım sende bilirsin,
Her zamanki yerdenoz.
Nasıl yani, içtin mi?
Ölçüyü kaçırdın, şaştı ayarın,
Harala gürele, hele bir durele.
Bir şey noksan diye şişmez biyerin,
Bırak istemeyi, borcu verele.
Sanma pişman olur hakkı bilir se,
Bu gün beni var eden güç,
Bir gün mutlak öldürecek.
Biriktirdim sevap ve suç,
Yanlış doğru bildirecek.
Ömür gider kulaç kulaç,
Gözlerim benimse, bırak ıslansın,
Ağlamak yiğidin harcıdır bu gün.
Gönül ateşlerde bırak ta yansın,
Yüreği yakmanın borcudur bu gün.
Beş paradan fazla eder se ciğer,
Sayılar çoksa da nasılsa biter,
Bitişi tükeniş değil mi bunun?
Bütün sermayeler böylece gider,
İflasın ilanı değil mi sonun?
Faydalar içinde fayda aradın,
Kim attı ki? Bir kuyuya bu taşı,
Kırk akıllı, uğraş uğraş çıkarmaz.
Kırk yıl oldu dua zikir, göz yaşı,
Ne oldu da mü’min artık yakarmaz?
Zannım odur; bölmek yemenin şartı,
sevdasız sinede, kokmuş yürekler,
Sizlerden kurtulan bedene selam.
Gidin, orda sizi cehennem bekler,
Sizin için rahmet edene selam.
Ara aşkı, bakma geçen yaşına,
Derin olsun diye şiir,
Bilmeceden sorar olduk.
Anlamını edip zehir,
Akıl fikir yorar olduk.
Hayat kekremside, bururk tadında,
Acıyla mayası yoğrulur durur.
Bazan güzel kızda, bazan kadında,
Kalbimde sevdası doğrulur durur.
Ömür geçer, heves kalır geride,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!