Civan mert''im sana nasıl kıydılar?
Yürekler dağlandı sen öldün diye.
Bütün dostlar bu ölümü duydular,
Gönülden ağlandı sen öldün diye.
Kardeşler perişan, anne kahrolmuş,
Gönlüm hüzünlerde, gözlerim ıslak,
İmkansızı aşk ta arama güzel.
Özlem buselerle titrerken dudak,
Dökülen zülfünü tarama güzel.
Nasılsa hayalde, öyle kalır da,
Her baba ocağı ayrılık tüter,
Yaşlı gözlerle el mi sallayalım?
Virane yurdunda baykuşlar öter,
Bozulmuş bostan, gül mü yollayalım?
Sancılar artmış özlemli yarada,
Bir düzen içinde işler makine,
Bir çarkını bozsan arıza çıkar.
Akar su yönünü döndürsen dikine,
Dolar koyaklara bendini yıkar.
Suya misal insan, gider ileri,
Garibanlık bana, miras dededen,
Dedemin yollarda kalmış papucu.
Helallık istemez, neden kimseden,
Hak'ta kalmamış ki budur tek suçu.
Çıkıp ilden ile, konar göçerken,
Şu ömrümü küpe koydum,
Varsın şöyle dursun deyu.
Sermayeyi çöpe koydum,
Gelen geçen görsün deyu.
Dünya şudur, canlar gider,
Yoruldu umutlar bıkkın sözlerden,
Oynayan duygular eriyip gitti.
Dermanlar tükendi kaba dizlerden,
Gençlik hayalleri yürüyüp gitti.
Efkar satın alma. o zaten vardır,
Gerçek bir şairim, sahte değilim,
Bunca şiirleri yazdığım yeter.
Eğer inanmışsa dost`a kefilim,
Onca riyakara kızdığım yeter.
Düz yolunda giden, bazan kazara,
Küçüldü dünyamız, alan daraldı,
Görülmeyen yeri kalmadığından.
Bozuldu düzeni, çok yara aldı,
Belki de çaresi olmadığından.
İnsanoğlu gözün dikti uzaya,
Öyle şiir yaz ki usta,
Okunsun, kafa yormasın.
Fikreylesin her hususta,
Dokunsun ama vurmasın.
Süt bulup sağsın kabına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!