İftira boyası çalmaya kalkma,
Kara çalsan kendin karalanır sın.
Dikenli tellerin üstünden sarkma
Atlayalım derken yaralanırsın.
İki ucu kirli değneği tutma
Haksızlık ateşi insanı yakar
Yüreğim de yanar elim olunca
Adaletsiz işler ayyuka çıkar
Yer yerinden oynar zulüm olunca.
Haksız servet yığmak sürekli derttir
Sen sen ola bildin, insan olmadın,
Kör keser misali kendine yonttun.
Her şey ala bildin, ömür almadın,
Bir hayat yaşadın, ölüm unuttun.
Özveri gerekti, ondan sakındın
Ne yazarsan yaz be usta;
Yazdıkların okunmuyor.
Hem yazsanda her hususta?
Seçkin şair olunmuyor.
Her konuya dalıp çıktım
Kimliğim yok, bende yokum diyorsan,
Kişiliksiz, kimlik olsa ne olur?
Baskı yapıp benim hakkım yiyorsan,
Haram gıda yemlik olsa ne olur?
Çığrından çıkınca kurulu düzen,
Dün bitti, bu gün var, yarınsa belki,
Belkide umutlar getirir hayat.
Varlığını bilmek hayalin ilki,
İlki kaybolmasın ölse de şayet.
Yarın illa gelir, beklemesen de,
Yaşam böyle hızla akıp giderken,
Her an bir şey olur fark edemezsin
Güller dikenleri takip ederken
Gülü acılara gark edemezsin
Anlar isen her bir madde konuşur
Beni bana bırak, sen işine bak
Bari, sevdalarım özgür olsunlar.
Kişiliği bozar aşksız yaşamak
Aşkı bilmeyenler bizar olsunlar.
Özlemlere doymak aşkın gıdası
Kapandı aklımda uyanık bölüm
Aklın çanına ot tıkmışım artık.
Yaşamdan gafilim, farketmez ölüm
Ölü, sağ farkını yıkmışım artık.
Merakım kalmamış gerçeğe, öze
Azgınlaşmış hırslar akıl karışık,
Ellerin böğründe kalmış durumda
Gülümseme sahte yüzler buruşuk
Sineler efkara dalmış durumda.
Ümitsizlik artar artık susulur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!