Bırak yüreğini kendi kendine
Aşkın ateşiyle yanarsa yansın.
Sadık kalsın gönül kalbin andına
Aşk ile pervane dönerse dönsün.
Aşk bir heves değil gelip geçemez
Onarmak, düzeltmek değilse amaç,
Halkı,asırlarca iter geriye.
Amaç bir değilken yapılacak maç,
Fitne çıkartmayı bağlar seriye.
Onca sıkıntılar çökmüş üstüne,
Buluttan bir damla düştü toprağa
Kurak toprak, ağlar oldu aniden.
Aşka geldi şevkle baktı yaprağa
Kuru dallar coşup güldü yeniden.
Her şey birbirine yardım edecek
Döneklik insana özgü bir durum
Kalleşlik edersen ayıpta olur.
Anla, dinle sonra yaparsın yorum
Ön yargıyla değer, kayıpta olur.
Eğer çevrilirse arkandan dümen
Adam sandım güleç yüzü var diye,
Gülüşü maskeymiş, kandırdı beni.
Güzellikle övdüm candan yar diye,
Görünen haline yandırdı beni.
Ne gereği vardı maskeli yüzün
Yaşamın içine sıçtık, batırdık
Temizlemek için nazlanır insan.
Öylece pislikte yattık, oturduk
Kendi kokusundan sızlanır insan.
Bu günü gün edip yarın düşünmez
Yürekler titrer di o ilk anlarda,
Nefesim kesildi dilim lal oldu.
Kuşlar uçuşun ca aşık canlar da,
Yanaklar kızardı, yüzüm al oldu.
Gönlün arzuları nefsine uydu,
Beklenen yarınlar, ümit taşıyor
Benim yüreğimde korkular saklı
Sanırım bunları herkes yaşıyor
Bilinsin benimki bir hayli farklı.
Oyna şır üzücü, sinsi duygular
Kalbimdeki kini dilime döksem
Vallahi her sözüm dert olur kalır.
Çektiğim çilenin resmini çeksem
Hırs ile bakışım sert olur kalır.
Nasıl biriktiyse bunca sı kinler?
Neresinden tutsan elinde kalsın
Sağlam bir işiniz olmayacaksa
Zarar ediyoruz israfta olsun
Durumu aklımız almayacaksa.
Düşünüp taşınmaz ince elenmez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!