Sorman bana neden, mecnunum böyle,
Bir çift ela gözün kölesiyim ben.
Beni ta kalbimden vuranı söyle,
Ümitvar bir sözün kölesiyim ben.
Tarife ne hacet, bir afet yosma,
Gelmeden dünyaya ilk önce benim,
Hedefim, amacım olsay dı keşke.
Hem de bir beden de yok iken canım,
Ruhum saflığında kalsay dı keşke.
Gerçi o zaman da aşkı bulmazdım,
Sus koca yüreğim artık haykırma;
Sevmeye doymazdın o aşklar nerde?
İçin kanasa da yaranı sarma,
Sen boyun eğmezdin, o başlar nerde?
Boş umudunu, hasrete bağladın,
Nedamet fikirdir bir çok bakımdan,
Anlayan bin pişman anlamaz devam.
Haşerat tiksin se çıkan kokumdan,
Anlamaz sa eğer sakınmaz avam.
Denk bir kefareti bulunmaz suçun,
Demokrasilerin ortak derdidir,
Önce faydalanan, çöker dalına.
Bakarsın herkes de özgür ferdidir,
Özgürlüğü harcar nefsin yoluna.
Altını üstüne getir dünyanın,
Dumanı tüterken yangının külü,
Savrulur sa tozu göklerden ağar.
Umutları yıkık ecelsiz ölü,
Ardından umudun çocuğu doğar.
İnsan yüreği bu, var olmak için,
Haliyle tarafız, tarafsız değil,
Geçip giden canlar lazımdır çünkü.
Nice ocak söndü, azbuz da değil,
Akıtılan kanlar özümdür çünkü.
Saldırganlar haklı, savunan haksız(!)
Bir ömürlük şu hayatın,
Her anını var biliriz.
Geçip giden bunca yaşın,
Kalanını dar biliriz.
Sayman seneleri boşa,
Gözler düş görmeye açıkta olur,
Ayakta uyumak diye bir söz var.
Gafil belasını uyurken bulur,
Baktığını görmez nasıl bir göz var?
Tenbel yüreklerde bitmez şikayet,
Ona buna akıl, fikir vermeden,
Şöyle bir kendini yokla görelim.
Aklında uzağa varıp ermeden,
Noksan fikirleri ekle görelim.
Senden olmayanı, olduğu gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!