Huban Asena Özkan Şiirleri - Şair Huban ...

Huban Asena Özkan

Her gece, kalemimle buluştuğum o anlarda,
Sessizliğin içinde seni anlatmak için fırsat bulurum
Kelimeler, yavaş yavaş dökülürken kağıda,
Mürekkep, uykusuz gözlerimin tuzuna karışır,
Saklı cümlelerin gölgesinde yankılanır adın.
Solgun harflere anlatırım özlemimi

Devamını Oku
Huban Asena Özkan



Bir yıldız kayarken gökyüzünde,
Gözlerini bana diktiğin an anladım,
Ellerin titriyordu,
Sanki parmak uçlarımız birbirine değse

Devamını Oku
Huban Asena Özkan


Gün batımında kırılan bir dalga gibi geldin,
Sevda, sessizliğime çarpan ilk şimşek oldu.
Aşk, bulutlara yazdığımız o gizli mısra
Gecenin koynunda ürkek ve titrerken yıldızlar,
Umut, yüreğimde çağlayan bir nehir, kayalıklarda filizlenen sarmaşık

Devamını Oku
Huban Asena Özkan



Bir kuşun kanadında başlar yolculuğum,
Rüzgârın sırtına yazılmış bir aşk destanı.
Dağlar devrilirken ayak izlerimde,
Yüreğim, fırtınaya açılan bir sancaktı.

Devamını Oku
Huban Asena Özkan

İstemem gelmesin baharım yazım
Sensiz olacaksa gülmesin yüzüm
Şu koca dünyada bir tek hayalim
Cana can olacak bir sevda var mı

Ömrümü geçirdim hep hayalinle

Devamını Oku
Huban Asena Özkan

Gökkuşağı açtı şimdi ömrüme
Canıma can olan gelini sevdim
Sırma saçlarını bağla gönlüme
Zülüf düşen yüzde telini sevdim

Bilemezdi kalbim kurak yerlerde

Devamını Oku
Huban Asena Özkan

Sevgi bir ilkbahar yağmuru ve bir bahçıvanın sabrıdır
Az gelirse, güneşi kırarım bulutlardan,
Gözyaşlarımı sel eylerim
Köklere su değil, kalbimi akıtırım
Çatlak toprakta bile filizlenir “sen” tohumu,
Açan her çiçek adını fısıldar, her yaprak, bir “daima”…

Devamını Oku
Huban Asena Özkan



Sevgi dediğin; ruhun gizli dolabında saklanan,
Tozlanmış raflara değil, açık ellere emanet edilen hazine!
Cimri davranılmaz ona; kilit vurmak ihanettir,
Çünkü paylaşılmayan sevgi, küflenen ekmek gibi içten içe çürür!

Devamını Oku
Huban Asena Özkan



(KADIN)
Dışarısı çok gürültülü sevgilim...
İnsanlar birbirini anlamamak için yarışıyor sanki.
Herkesin acelesi var, herkesin bir öfkesi.

Devamını Oku
Huban Asena Özkan



Aprin Çor Tigin, Orhun'un sessizliğine ilk dizeyi kazıdığında,
Sözün çivisi saplandı zamanın alnına!
Göktürk alfabesiyle yazılan o ilk mısra, bir kartalın kanadından düşen tüy gibi,
Bin yıl sonra bile titreyen bir şafak oldu

Devamını Oku