Hilmi Yeter Şiirleri - Şair Hilmi Yeter

sevince yaşar insan; ölünce sevemezsin...
Hilmi Yeter

Günah sırlı ibadet aşikâr,
Ne bu ey nefs!
Hem ikiyüzlü hem riyakâr,
Var mı tevbede gönlü,
Ölmez sanki, ne kaldı şurada ömrü?

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Aşısını da olmuştu, koronadan ölmezdi,
Kazadan öldü.
İşsiz komşusu her gün mangal yakardı,
O et nedir bilmezdi.
Kalp krizi dediler vallahi kahrından öldü.

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Kâğıt müsveddesi,
İnsan müsveddesi,
Ahlâk müsveddesi,
Karakter, namus ve aşk müsveddesi.
Hangisi hâkir,
Hangisi daha zelîl?

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Mor renkli sevdalar,
Yeşilli yeşil.
Pembe bir şehvet,
Kırmızı bir aşk.
Kırmızı, koyu kırmızı,
Kan kırmızı.

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Elden bilme nefsim düşmanlık kendine,
Ne ettinse kendine,
Kendin ettin kendine.
Ah eder mi insan kendine?
Şimdi dövün dur,
Kendi kendine.

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Bir yağmur yağar inceden,
Yüreğine vurur sızı inceden inceden.
Kim ölür kim kalır pamuk ipliğine bağlı hayat,
Kılıçtan keskin kıldan inceden.

Rüzgâr eser hafif hafif,

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Kemâle ermeden kalp,
Bütün sevgiler sahte.
Kıymetini bilmez gönül,
Bilmez aşkı, kalır heveste.

Şu ömürde her duygu aheste aheste,

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Börtü böcekle dost olmuşsam viranelerde,
Bütün bunlardan kime ne?
Yıkılmışsa yalnızlığım yüreğime,
Kopsun kıyamet bana ne?

Kızıl güneşler doğmuyorsa günlerime,

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Bir çift göze vurulmuşum,
Ne sevdalardan durulmuşum.
Ağlamak üzmez beni,
Ben ne acılardan sorulmuşum.

Nice geceler hazır bulunmuşum,

Devamını Oku
Hilmi Yeter

Kurşun değdi hayallerime,
Sevdan geceye karıştı,
Gönlüm karanlığa alıştı.
Kurşun değdi hayallerime,
Sevdan geceye karıştı,
Umutsuzluk ruhuma yapıştı.

Devamını Oku