Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Yaylayı anınca burnumun ucu
İnceden inceye sızılar durur
Ne zman yüklesem kağnıya göcü
Yağlanan mazılar gıcılar durur

Kar kalktımı diye gumbelde gözüm

Çoktandır tütmüyordu bu sevda ocağımda
Hiç aklım ermedi ki bu nasıl işti canan
Benden mutlusu varmı sevdiğim kucagımda
Zemheri yüreğime cemreler düştü canan

Tüm gökteki melekler şahit olsun bu hale

Cibril Muhammede ilk ikra dedi
Öğret öğrenelim yol öğretmenim.
Elestü bezminde verdik ikrarı
Verdiğin ikrarda kal öğretmenim.

Kemal Paşa gerçekleri anlattı

Merak ediyorum bu devran böyle
Gider mi gitmez mi bir bana sorun
Gavur parasıyla beş kuruş, söyle
Eder mi etmez mi bir bana sorun

Tam diye sundular yuttuk yarıyı

Aracı koymadan senden isterim
Bana vereceksen sen ver Yarabbim
Gün geçtikçe artar derdim kederim
Bi çare naçar kaldım gör Yarabbim.

Uykuyu tüneyi inan yitirdim

Gönlüne zamansız düşen sevdanın
Hem dumanı yakar hem külü yakar
Göz göze bakarak gelen vedanın
Hem bakışı yakar hem dili yakar

Tarifi imkansız baktığın anın

Bayrak indiriyor yol kesiyorlar
Ben olsam istifa ederdim inan
Asker vurup karakol basıyorlar
Ben olsam istifa ederdim inan

Bayrak değil devlet indi direkten

Ey deli gururum bırak yakamı
Ayaklar altına alayım seni
Zimmetledin bana dert ile gamı
Dünyada ateşe attın bu teni

Eller üstündeki bu tabut senin

Sitemim sevgiden sitemim nazdan
Ben böyleyim bana uyma gamzelim
Ne çalarsan peşrev çıkmıyor sazdan
Bu hayatı hayat sayma gamzelim.

Ağzın sadak olmuş sözlerin bir ok

Haber göndermiş ki gelirmi diye
Eline kınayı yaktıktan sonra
Son defa görseydim ölürmü diye
Başına duvağı taktıktan sonra

Dilerim her günün hüzünle dolsun