Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Hasretin bağrıma kor gibi düştü
Ne kadar yansamda tütmeyi bilmem
Derdimin sayısı sürüyü aştı
Çoban oldum ama gütmeyi bilmem

Sanma ki dünyada muradı aldı

Gül yüzlüm meleği andırır huyun
Endamın bir başka selvidir boyun
Oldum yavrusunu arayan koyun
Sana meliyorum sana birtanem

Çok aşıklar geldi geçti buradan

Ne resmini gördüm ne sesin duydum
Ben nasıl bileyim söyle gizemli
Sürekli saklandın ben sana uydum
Ben nasıl bulayım söyle gizemli

Ahumu ceylana benzer mi yüzün

Yokmu merhametin yokmu insafın
Ellerim yanıma düştü görmedin
Nasıl bir vicdan var yokmudur affın
Mezarcılar mezar açtı görmedin

Sızlıyor yüreğim büryandır ciğer

Yusufa saraydı kuyunun dibi
Sabırda Eyübü solladım gülüm
Sarıldım hayale Leylammış gibi
Çöldeki Mecnundan kolladım gülüm.

Ferhat dağı delerek indi vadiye

Zalim gurbet yarim sana emanet
İyi sakla onu yüzü solmasın
Sakın üzme günü olsun selamet
Kara gözlerine yaşlar dolmasın.

Huzurlu et uykusunu böldürme

Aşk benim yanıma uğramaz sanma
Usulca sokulur haberin olsun
İyi düşün sonra odlara yanma
Gözden yaş dökülür haberin olsun

Zannetme ki fethedilmez birisin

Seni gördüğümde dilim tutuldu
Vallahi unuttum sözümü dilber
Şu yüreğim ateşlere atıldı
Buz söndürmez inan közümü dilber

Zülüfleri ince belik örüyüm

Zor da olsa indirdim duvardaki resmini
Hayalime kazıdım bundan sonra cismini
Çerçeveye hapsedip duygunun hepisini
Aklımda saklıyorum o cansız hayalini

En ücra yerlere koyup gizledi
Sürüp bulamadım izini felek
Bulur diye adım adım izledi
Benden hiç kekmedi gözünü felek.

Beni üzdü kendi murat eyledi