Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Gizemi bırakta açıkça söyle
Aklından geçen o deli benmiyim
Zülfü tarayınca önüne şöyle
Gerdana dökülen teli benmiyim.

Şöyle bakınca seni mesteyleyen

Yine kaşınıyor moskofun g....ü
Biraz kanlandı ya Esedin biti
Eğer şahlanırsa türkmenin atı

Kaçacak yer ara saklan Suriye
Türkmenin ardında bütün Türkiye

Ne fazla eğilecek, ne fazla bükülecek
Adam dediğin adam biraz adam olmalı
Ne elini sıkacak nede tam dökülecek
Gülünce gül açılsın biraz candan olmalı

El verecek fakire yoksulu giydirecek

Hayatta hakiki mürşit ilimi
Öğret de öğrenelim öğretmenim
Töre, adet, edep, ahlak, dilimi
Öğret de öğrenelim öğretmenim

Anlatta bilelim nedir nihayet

Yanımdan geçerken halime baktın
Eskiden eser yok mutlu oldun mu
Sen geçtin arkanda kalanı yaktın
O kül oldu sen sararıp soldun mu

Alnımda oluşan çizgiye bakıp

Anlamanı bekleyen kim
Sende öyle zeka nerde
Fayda vermez artık hekim
Düşmüşüm onulmaz derde.

Göz ucuyla şöyle bakıp

Hayalini alıp yollara çıktım
Sallandı vagonlar devrildi tren
Bu sevdayı getir götür ben bıktım
Mutlumudur bu dertleri getiren

Bu sevda yandıkca baca tütecek

Nereye baksa fena her yanı bed
Başını sevdaya salar garipler
Adı üstünde zaten zalim gurbet
Ağlayıp uykuya dalar garipler

Birgün olsun sıcak yemek görmezler

Güzel saça takar yiğit döşüne
Seninle güzeldir mevsimler çiçek
İlham olun ressamların işine
Seninle yapılır resimler çiçek.

Sen goncaysan bilirimki ilkbahar

Gökte yıldızımdın derdim döktüğüm
Kayarsan ben sana gönül koyarım
Bunca yıl sevdamdın boyun büktüğüm
Cayarsan ben sana gönül koyarım.

Sırrımı söylersen saklarım deyip