Hidayet Gedik Şiirleri - Şair Hidayet Gedik

Hidayet Gedik

İsviçre’den geldi bana
Gelişinden belli oğlak.
Mösyö dedi güldü bana
Ecnebice dilli oğlak.

Sülalecek sosyeteymiş

Devamını Oku
Hidayet Gedik

İki sırık üç beş tahta
Hafifliği kuş gecgere
Yük taşınır bata çıka
Ara sıra iş gecgere

O sedyenin atasıdır

Devamını Oku
Hidayet Gedik

İslam üzre gelsek de
Olmaya özümüz yok
Müslümanız desek de
Ölmeye yüzümüz yok

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Kuz pınara gölge vurmuş
Akşam oldu, gün batıyor.
Boz bayırı davar sarmış
Akşam oldu, gün batıyor.

Çoban sürüyü heyheyler

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Ufuk kızıl rengi aldı
Şafak söktü, gün doğuyor.
Şu gönlüme neşe doldu
Şafak söktü, gün doğuyor.

Uyan; rengarenk kelebek

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Dünyaya gelirsin bu hayat seni
İğ olur eğirir haberin olmaz...
Uzatır, kısaltır bozar dengeni
Acıyla yoğurur haberin olmaz...

Dost bilirsin sana muhtaç olanı

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Türk töresi bozuldu
Fark etmemiz geç oldu.
Müslümanlar çözüldü
Her yanımız haç oldu.

Hedefimiz ütopya

Devamını Oku
Hidayet Gedik



Âşıklar da bin bir hâllik
Sorulmadan öğrenilmez.
Gülistanda bahçıvanlık
Yorulmadan öğrenilmez.

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Aşık olmak, berrak göze
Durulmadan bilemezsin
Kurşun hızı, bir çift göze
Vurulmadan bilemezsin.

Aşktır, özden öze bakış

Devamını Oku
Hidayet Gedik

Kem insana edep, ahlak, dil gerek
Gönül fethi öyle 'mal' ile olmaz.
Ham mümine ilim, irfan, hal gerek
Müslümanlık öyle 'kal' ile olmaz.

Devamını Oku