Bedava Sandık Şiiri - Ali Fırat Dicle

BEDAVA SANDIK

O günler geride kaldı üstadım...
Hava bedava değil artık,
Fabrika bacaları, egzoz dumanı,
Plastik torbalarla dolu gökyüzü…
Nefes almak bile taksitli.

Bulut bedava değil,
Yağmuru asit,
Dereyi lağım, Tepeyi beton yuttu.
Dere tepe satılık, Metrekare hesabı.

Yağmur çamur bedava değil,
Sel geliyor faturayla.
Çamurda boğuluyoruz,
Sigorta primleriyle.

Otomobillerin dışı cama kalkan,
Sinemaların kapısı turnike,
Camekânlar kapaklı,
Boğaz manzaralı her bakışa ücret.

Peynir ekmek çoktan unuttu bedavayı,
Acı su da değil artık bedava
Şişede, damacana,
Metreküpü faturalı,
Bedel ödüyoruz muslukta

Hürriyet kelle fiyatına değil,
Kredi kartı taksitlerine bölünmüş…
Esirlik ise abonelik,
Her ay yenilenen.

Bedava yaşıyorduk eskiden,
Şimdi her nefeste, her adımda,
Her uykuda bile
Ödüyoruz bir bedel

14.05.2026