HER KIŞTAN SONRA
Ne fırtınalar geçti dallarımdan,
Kırıldı nice düş, soldu nice gül.
Yine de umudu eksiltmedim,
Kalbim sabrı öğrendi gönül gönül.
İçimde sessiz kıyametler koptu,
Göğsümde dağlar usulca eridi.
Her acı, alnıma bir iz bıraktı,
Ama inancım hiç eskimedi.
Her gece, sabaha emanettir;
Her kışın içinde bir bahar saklı.
Yeter ki yürek yorulup susmasın,
Umut, en karanlık yerde bile haklı.
Ben yarınlara açılan bir dalım,
Rüzgâr eğse de köküm eğilmez.
Her mevsim yeniden filiz veririm;
Her kıştan sonra bahar eksilmez.
YÜCEL ÖZKÜ
27 Haziran 2026/06:55
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 14:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!