1- Geç Geldin Gülüm Geç Geldin

1- GEÇ GELDİN GÜLÜM GEÇ GELDİN

Geç geldin gülüm, geç geldin.
Ama zaman dediğin nedir ki…
Biraz eksik, biraz yarım, biraz da bizden çalınmış
Bir takvim yaprağı yalnızca.

Biz ki gülmenin suç sayıldığı sokaklardan geçtik,
Kahkahamızı içimize gömdük,
Gözyaşımızı yastıklara sakladık.
Bir çocuğun en çok güleceği yaşta sustuk,
En çok ağlayacağı yerde dişimizi sıktık.
İnsan olmayı erteledik gülüm,
Ayıp dediler, günah dediler, sustuk.

Geç geldin, evet…
Ama bilmezsin, nasıl bekledim seni
Her sonbaharın sararan yaprağında,
Her kışın ayazında ellerimi ısıtacak bir nefes gibi.

Bende yaşanacak üç beş yaz kalmış,
Üç beş kış belki,
Belki daha az, kim bilir…
Ama sen geldin ya,
Bir ömürlük bahar bıraktın içime.

Geç geldin gülüm,
Ama tam da kalbimin yorulduğu yerde
Bir kapı gibi açıldın.
Ben artık “yetmez” derken
Sen “başlıyor” dedin.

Hoş geldin gülüm,
Başımın üstüne, gözümün içine hoş geldin.
Kırık dökük ne varsa içimde,
Ellerinle toplamaya niyetlenmiş gibi.

Ben geç kalmış bir hikâyeyim,
Sen sonradan eklenen ama en çok yakışan cümle.
Ben yarım kalmış bir şarkıyım,
Sen gecikmiş ama tam yerinde gelen nakarat.

Bize öğretilmeyen ne varsa
Seninle öğrenmek isterim...
Birlikte gülmeyi,
Saklamadan ağlamayı,
Utanmadan sevmeyi…

Çünkü biz,
En insani şeyleri bile gizleyerek büyüdük gülüm.
Şimdi sen geldin ya,
Ben yeniden insan olmak istiyorum.

Geç geldin diye kızamam sana,
Çünkü belki de tam zamanında geldin…
Benim en çok ihtiyaç duyduğum anda.

Hoş geldin gülüm…
Az kalmış ömrüme çokluk gibi,
Sessizliğime söz gibi,
Karanlığıma sabah gibi geldin.

Ve bil ki,
Ne kadar geç olursa olsun bazı gelişler
Bir ömrü baştan yazmaya yeter.

28.12.2013