52- Yirminci Yıl Şiiri - Ali Fırat Dicle

52-YİRMİNCİ YIL

Kaç fırtına geçti üstümüzden,
Kaç bahar açtı, kaç kış üşüttü bizi.
Ama sen hep yanımdaydın,
Ben de hep senin gölgende,

İki ağaç gibi yan yana büyüyerek,
Köklerimiz birbirine dolanarak.
Saçlarında beliren ilk ak teller
Bana en güzel hikâyeyi anlattı...

Çocuklarımızın kahkahalarında
Kendi gençliğimizi yeniden bulduk.
Geceleri uykusuz kaldığımızda,
Bazen tek kelime etmeden, sabahladık.

Sen benim en büyük sırrımsın,
En sessiz duam, en gürültülü sevincim.
Yemek yaparken mırıldandığın o eski şarkılar,
Evde dolaşırken çıkardığın o küçük sesler…

Hepsi benim için en güzel senfoni.
Yirmi yıl geçti,
Sözcükler yetmiyor, yetmiyor…
Seninle geçen her yıl
Bir ömre bedel.
Yirmi yıl yetmedi bana,

Yüz yıl daha isterim yanında.
Ellerin ellerimde,
Gözlerin gözlerimde,
Kalbin kalbinin tam ortasında.
Ey sevgili, Bu yirminci yılımız
Yeni bir başlangıç olsun yine.
Daha nice yirmi yıllar,
Daha nice baharlar,
Daha nice “bizler olsun.

Seni sevmek,
Hayatımın en doğru kararıydı.
Seni sevmeye devam etmek ise
En güzel kaderim.
Teşekkür ederim, Her şeye rağmen,
Hep biz olduğumuz için...

Sonsuza dek seninim.
Yirmi yıl önce olduğu gibi.
Bugün olduğundan daha fazla.
Yarın ise daha da derin.

İyi ki varsın.
İyi ki benimsin.
İyi ki yirmi yıldır
Aşkımızın en güzel şiirini
Beraber yazıyoruz. Bir Ömrü.

11.05.2026