Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

kapılır hayale sürüklenir dağ yeline
ıslanır sicim sicim yağan yağmurlara
sürüklenir rotasız gemi gibi ummana
bahtının alacalı yazıgısı yazılır alnına

Kadınını kollarına alıp saracaksın
Gül buketi diye içten koklayacaksın
Kalpte buram buram sevda kokacak
Kıymetli hazinen gibi koruyacaksın

Kapıldım yaprak misali suya
Talih izimi sürdü oturttu kapıya
Tutuldum umutla kuru tahtaya
Sürükledi beni gurbet yollarına
*

Sayın Muzaffer Kalaba ,şiirinizi okurken ,Anadolu'yu karış karış olmasa da az çok tanımak adına kaleminizin muhteşemliğine hayran oldum. Şiirinizi okuduktan sonra yorum hakedilmiştir diye düşündüm.
Ben şiirinizde Köy Enstitüleri'nin kendisini buldum.Öyle bir sevdaydı ki,gömleğini giyen herkes birer kahramandı kendince...
yalınayak,üstübaşı yırtık,bazen mintanı delik sevdalılar gördüm satırlar arasında...yorgun düşen bir milleti sırtlayıp kaldırdılar ayağa,ne gecesi ne gündüzü olmadı,sevdaları karaydı sardı sarmaladı sevgiyle büyüttüler yüreğinde...yorulmadılar öğrendiler uyguladılar ve menzile yürüdüler...kimisi kin besledi,kimisi hayran oldu ,yinede uyanmanın bedeli çok ağır oldu...özgürlüğün manasını bilmeyenler bilinçli bir sevdayı istemediler,mazlumlar hayranlıkla izlerken ,
fakat hainler ahtapot gibi sardılar yeşeren umudu suyunu kestiler,kanalları kuruttular,akıllı beyinlerin önüne set çektiler ki bir daha aydınlık doğmasın güneşin hakim olduğu ucsuz bucaksız Anadolu'ya...

Aylak aylak dolaşıyor
Telden tele gezdiriyor
Sağlam ayak basmıyor

Kalbim ayarını bozmuş