Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Kar yağsa da beyaza bürünür kara toprak
Alev yakmazsa hazan döner yaprak yaprak
Gurbete çıksa da sıladan yürek kopmayarak
Sarar gönlünü bir acı hep sende yaşayarak

Yüce gönüllü olmak sevmektir,
İçten içe çağlamaktır sevmek,
Zirvelerde uyumaktır sevmek,
Rüzgarlarla esmektir sevmektir,
sevgiyi insana dermektir sevmek... Senem Hayriye Aygül

İnsan Gibi İnsan
*
Özledim insan donunda yaratılan insanı
Tanımak istedim herkes gibi bende insanı
Sordum var mıdır insani duygular taşıyanı
Gördüm şeytan donunda haramzade insanı

Özledim insan donundaki yaratık insanı
Tanımak istedim herkes gibi bende insanı
Sordum var mıdır insani duygular taşıyanı
Olmaz şeytan donunda insan gibi insanı

insanım
benim de vardır vatanım
diyar diyar gezsem de alemi
yüreğimde taşırım memleketimi,

Hepinize merhaba şehri İstanbul'dan
Kıtalara sereserpe çobansız yayılan
Bin bir surata erk sahibi sultan olan
İstanbul'dan aydınlık güne merhaba

İstanbul Kaldırımları
Sanki Çin Seddi mübarek kaldırım
İnmek için atla çıkmak için tırman

Önder Bey,
Yorumunuzu ıslak gözlerle okudum.
Ne oldu bu koca şehire neden büyüdükçe yerle bir oldu değerleri?
Çünkü; insanlar manevi değerden çok maddi değerlere yöneldi de ondandır,çekilen ıstıraplar.
Hatırlıyorum,
biz Maltepe'den Kadıköye giderken,geçtiğimiz her semte aç gözlerle bakardık.

*
İstanbul Kaldırımları set gibi
inmek
için atla çıkmak için tırman
yaşlı isen
emekle sakat isen sürün...

Asla sırtımı sana dönemem
Boğaz'a bakmadan geçemem
Sevdiğim yanımda olmasa da
Seni özlemek aşktır İstanbul !