Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Vatanım Diye Dolanırdı
*
Bir yavru ceylan gezerdi ulu dağlarda
Uyurdu zirvede beyaz beyaz bulutlarda
Yarışırdı delice esen rüzgar ve fırtınalara
Açardı yelkenleri korkusuzca boranlara

Belli ki geçerken bu mevsimler
göz kırpmaz candan dostluklar
yer gök döner savaş alanlarına
hışımla vururken doğaya talanlar
*
baksanıza fırtına ve rüzgarlara

Biraz yan çizdim rotamı,evet bazen yufka yürekli,bazen kaplan gömlekli
kim demiş gözlerim ıslak ,kızdım mı kaynar volkan...
Memleket ağlıyorsa millete,ben köpürüyorum sinirimden,taşlama dersen muhteşem
Atışma kaynayan kazan,hele gör meydanda dostları,her bir şair ozan ve aşık'tır
yüreği vatan sevdasıyla barışıktır.

Tutucu değil vatanseverim,annem babamdan ne öğrendiysem, onu doğru bilir sahiplenir korurum...
Çocukluğumda bana öğretileni unutmam,yalınayak taşlardan kaydığımı,kumlu dere suyunda çimdiğimi,suda yakaladığım kurbağalarla oynadığımı,
yosunlu taşlardan akan küçük şelalede
elbiseyle yıkanarak serinlendiğimi,Ankara lastiğiyle yağmurda ıslandığımı,
sulak çayırlarda kayarak düşe kalka koyun kuzu topladığımı unutmam...
*

Vay gönül hercaisin deli gönül
Kanat takmış yüksek uçuyorsun
Daldan dala kuş gibi konuyorsun
Göçmen gibi ülkeleri geziyor sun

Sorma,
beni hüzünlü gecenin koynunda yalnızlığa
Batan
güneş gibiyim acılar ufkunda karanlığa gömülen
Hicranla
delik deşik yollarda yürüyen umutsuzluktayım

Ilgıt ılgıt esen sabah yeli es es yüzüme yüreğime
Elvan elvan koku taşırsın içinde dol dol genzime
Sevgi sadakat ve özlem bir yumak olmuş kalbime
vazgeçilmez dağ çiçekleri kokusu dolar ciğerime ...

tatminsizlik
mutsuzluk virüsünü yaygınlaştırır
olan ile yetinmemek,
herşeyin
en iyisine
en kalitelisine

Şanslıyım takılırken rüzgarlara
Kazıldı gülmeyen yüzüm anılara
Dağların zirvesindeyim,inmedim
Sığıntıyım sisler içinde bulutlara

gurbet
elbette bir gün biterdi
ayrılık ise
ölümden beterdi
yalnızlık
sonsuza dek sürerdi