Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

parmakların
okşarken yanaklarımı
yüreğim alev alev
gönlüm yangınlardaydı
*
sen gittin gideli...

Emperyalizm halkı iliğine kadar sömürdükçe
Dalgalanan al bayrağım yaslıdır gökyüzünde
Güneş elbet doğacak şafakla yurdumun üstüne
Çırpınıyor Anadolu bak demokrasi özgürlüğüne
*
Bayram seyran değildi neden teröristler geldi

Gece yarısı saatlerinde Boğaz'da bir huri gördüm
İnsanı mest eden ay gibi parlak bembeyaz dişleri
Büyükada,Kınalıada,Burgaz,Sedef ya da Heybeli
Geceyarısı Marmara gerdandanlığı ışıltılı gökyüzü

Atatürk Köprüsü'nde durdum karşımda cennet kıyı

ruhumun aydınlığı gözümün nuru
yana yakıla çağladın hep nehirlere
damla damla bal süzüldü petekten
saf duru kristal tanyeri aydınlığında

Biz seninle komşu muyuz
Sen istediğin gibi evime girebilir misin
Bahçeme girip gül derer misin
Destursuz malıma dokunabilir misin

Ne çağlarsın deli gönül vah ile ahuzara
Mevsim kış kar yağıyor dağlara taşlara
umutsuzca güneş doğmuyor sabahlara
Ülke deve sırtı millet basacakmış dikene

Tünemiş evlerin saçaklarına
Çığlık çığlığadır akbabalar,
Pervaza asılmış direniyor umut
Karanlığa direniyor kahraman millet...

Senem Hayriye Aygül.

Erozyon olmasın ağacı sökme kökünden
Pişman olursan bedua alırsın kendinden
Hep zarar edersin yeşile değer vermezsen
Kuraklık başlarsa kurtulamaz çöl olmaktan

Konmuş damların saçaklarına
Çığlık çığlığadır kara kargalar
Pervazlara asılmış umut feneri
Kapılar kapanmıştır karanlığa,

Dadanmış fakir fukara damlarına

Yalvarıp yakarmamı,sen azıcık hesaba
Katmadan gidiyorsan,yar yolun açık olsun
Talihsiz ayrılığın, anlına iki kurşun
Atmadan gidiyorsan, yar yolun açık olsun