Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Tutucu değil vatanseverim,annem babamdan ne öğrendiysem, onu doğru bilir sahiplenir korurum...
Çocukluğumda bana öğretileni unutmam,yalınayak taşlardan kaydığımı,kumlu dere suyunda çimdiğimi,suda yakaladığım kurbağalarla oynadığımı,
yosunlu taşlardan akan küçük şelalede
elbiseyle yıkanarak serinlendiğimi,Ankara lastiğiyle yağmurda ıslandığımı,
sulak çayırlarda kayarak düşe kalka koyun kuzu topladığımı unutmam...
*

Vay gönül hercaisin deli gönül
Kanat takmış yüksek uçuyorsun
Daldan dala kuş gibi konuyorsun
Göçmen gibi ülkeleri geziyor sun

Sorma,
beni hüzünlü gecenin koynunda yalnızlığa
Batan
güneş gibiyim acılar ufkunda karanlığa gömülen
Hicranla
delik deşik yollarda yürüyen umutsuzluktayım

Ilgıt ılgıt esen sabah yeli es es yüzüme yüreğime
Elvan elvan koku taşırsın içinde dol dol genzime
Sevgi sadakat ve özlem bir yumak olmuş kalbime
vazgeçilmez dağ çiçekleri kokusu dolar ciğerime ...

tatminsizlik
mutsuzluk virüsünü yaygınlaştırır
olan ile yetinmemek,
herşeyin
en iyisine
en kalitelisine

Düşme hainin tuzağına
Engel çoktur,geçmesi zor zor
O kadar çok ki hikayesi
Vatansever adam bulmak zor zor...

Dere kenarında dengeli yürür çocuklar
Taştan taşa keklik gibi seker çocuklar
Çiçekli entarisinin eteğini toplar kızlar
Çıplak ayak kum yamaçtan kayarlar

hayat etme sitem insana,
aramakla bulunmaz sevda
gülmedi mi yüzüne şans,
eksikliği ziyandır ömre...

yorgunum
yas tutmuş kalbim
çığlıklar içinde gönlüme yük,
yalnızlık yuvasız kuşlar gibi
sarmış başıma
sesim duyulmuyor,

korkumuz olmaz ölümden ,
vatanı severiz yürekten,
yolumuza taş döşeyenin
iflahını sökeriz inan,
böyle gelip geçti diyemeyiz ,
memleketi satanı cezasız bırakmayız,