Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Dünya oburdur bir türlü doymuyor
Soyan soyana hiç karnı dolmuyor
Zevk yok çalan çırpanı kucaklıyor
Ödülü olmaz,olsa da beğenmez?

Ne o arkadaşım dayanma dizlerine
Omuzların çökük çökük
Yüreğin kırık kırık
Umutların dökük dökük yürüme...
*

koştum seninle dinlenmeden yaşama

yorgunluğu hissetmedim yürürken yaya

Sevmeyi bilmeyince ,duygular kapışır dorukta
aşka açılmadan kanatlar,tası tarağı toplarken hayal kurmak kalır şansına,
sallanırken beşikte acısı hançer olur yüreklere,geç kaldığını sevmelere nereden bilercektin?

Sevmek sevda değil,bir cevher gönüllerde çayır çimene dönüşerek yeşermekte,rüzgar fırtına gibi biçerken sevdaları dağ yamaçlarına hasret,göz kapamaya mahal olmadan tutuşan benliklerde tutkunun umudu kül kül edeceğini nereden bilecektin?

Bir serap gördüm hayallerimle süslüydü,
Çiçek çiçek açan umutlarım yüklüydü.
Yıllarca esen fırtınayla vurdu,don kırdı,
Şimdi tek başıma kürek sallıyorum umuda,
Hala kalemim yazar barış ve dostluğa...
Nice mutlu bayramlar diliyorum

Biz ne şeytanlar gördük,

g*tü sıkışınca besmele çeken,

iki yüzlü,

Buluta uyurken eser dağ yeli
Karlar silerken ayak izlerini
Rüzgar deli yağmur deli sel deli
Ne hayal kalır ne gönülde sevi
*

*
Nehir akarken yatağına
kıvrıla kıvrıla,dolana dolana
toprakla kucak kucağa,
öpe öpe taşları,ıslata ıslata

Munzur asırlardır akar
Akarken dolana ağıt yakar
Yüzmesini bilen kurtulur
Bilmeyen çağlayanda yutulur.

Munzur sadece bir akarsu değil,vadilerle sevişerek iner gözelerden,yılan yılan dolanır sarar yamaçlardaki
yeşil ağacı,kayarak geçer çayır çimen arasından...
Hayat verir yabana canlıya insanlara,bazen yeşil yeşildir akar çağlayarak,yağmurlara gebedir sellerle etrafı yıkarak,yaşamı ağıttır gördüklerine yanarak...
*