Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Makam mevki ön saflarda yer alınca,
İnsanlar düşünmeden paraya tapınca,
Değerler yer-yeksan ortalığa saçılınca
Ülkede birlik ve beraberlik yok olunca ,
Zalim mevkiye,halk ekmek derdine bakar...

Tanrıya mı

doğaya mı

karşı cinse mi

Gel gönlüm seninle sohbet edelim
El ele tut dünya alemi
Kolları kavuşturup yasa dağlama başını
Gel gönlüm otur seninle hasbıhal edelim

Tütsü yakmışlar sevdasına,
denizin dalgalı suyunda dans ediyormuş periler
yıldızlı gökyüzünde beyaz tüllere bürünmüşler

Yolum düştü bir zamanlar bilinmezistana
Sevdam gömüldü ecelinden tez kabristana
Dostlarım sormuyor n'oldu ah ah cananıma
Ateşler düştü umudu yaktı tutuşan bağrımda

taşımadı toprağı ayak izlerimi
silmedi hayalimde gözrengini
sarmadı kollarım olmayan seni
içimde büyüdü hasretin özlemi
*

Bak Arkadaşım,
Seni,sizi ,onları bilemem
Biz cumhuriyet ile aydınlandık
Cehalete ve feodal yapıya direndik
Dövülen kadını

Üst geçitteyim,
dayandım korkuluklara baktım uzaklara...
Karşımdaki bayırda
kara keçiler yayılmış çalılıklara
Kara kara bulutlar çökmüş dağlara,

Gül güldür bağda

Gül güldür canda

Gül gamzedir yanakta

seni seviyorum diye sakın üzülme
yüreğin coşmuyorsa benim sevgime
evet demek için zahmet etme kendine
gül döküp yollarımı süsleme istemem
*