Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Ne kadermiş
yeşil yeşil
dalga dalga
bulut bulut
dağları sarmış

1) Hepsi doğru ve gerçek
Amaca ulaşmak zor bir erek
Deli olup sevdaya düşmemek
Aşka dört mevsim yanmak gerek

Bahçelerde deste deste açmış gül var
Sarı kırmızı ve beyaz açmış tüm güller
Sanki sonbahar değil mevsim ilkbahar
Gönlüm hüzünlü göçmen kuşlar gittiler

Yağmur yağıyor caddeleri sel bastı

Yarim nedir benim senden çektiğim
Günlerdir haberini beklerim
Ne gecem ne gündüzüm belli
Sensiz yüreğimde barış zemin tutmuyor

Sensiz yastığa baş koyulmuyor

Sen olmayınca keyfi olmaz alemin
Gülmek memlekette fakiirlik selamın
Geceler karanlık ve soğuk düşlerin
Güneşsiz penceren manasız karanlık

Kelebek ağacı mor mor açmıyor

Mevsim dönerken aylardan Şubat'mış
İlkbahar cemre ile doğayı uyandırırmış
Lale sümbül nergiz toprakla uyanırmış
Sevgi çiçek açarak dönermiş mevsimler
*
Kalbi kütküt atarmış yolculuk başlarken

savaş kraliçesi
sevmiyoruz seni
terket artık bedenimizi
yine güzel günler yaşasın
ülkemin insanları..

Tutulmuyorsa eller ellerini
Öpmüyorsa dudaklar seni
Sarılmıyorsa tende tenini
Kendine ait değildir bilesin

Yüreğinin bildiğince özgürse

Sana kavuşmak zor
Arada sıra sıra dağlar
Gönülüm yaralı
Gide gele yol ettim ufukları

Kapıları kapatmışsın

Dağları yaylaları
Vadileri ovaları
Çayırdaki kuzuları
Mezra da ki çocukları
Bu yurt benim vatanım